Αγαπημένη μου μαμά Αγγελική Βαβλιάρα, μέχρι σήμερα εργαζόμενη της Δ.Ο.Υ Πύργου και προσεχώς συνταξιούχος.
Έφτασε τελικά η ημέρα αυτή που θα αποχαιρετίσεις την υπηρεσία σου και την έως και σήμερα εργασιακή καθημερινότητά σου.
Γεγονός είναι, ότι στην ζωή κάθε εργαζόμενου, η σύνταξη υπάρχει σε ένα φαντασιακό πλαίσιο, το οποίο φαίνεται να είναι τόσο μακρινό αλλά και τόσο επιθυμητό ταυτόχρονα! Και έρχεται τελικά η στιγμή εκείνη!
Έχοντας φτάσει και εγώ σε μια ώριμη εργασιακή ηλικία μπορώ να σε συναισθανθώ και να φανταστώ την έντασή σου και τις σκέψεις σου και θα μου επιτρέψεις να τις μεταφέρω εγώ για σένα.
Κάνοντας μια αναδρομή, θα διέκρινα ότι η δουλειά σου, ενώ κατανάλωνε μεγάλο μέρος της ημέρας σου, από την άλλη σε ευχαριστούσε γιατί αποτελούσες ενεργό μέλος της υπηρεσίας σου και της κοινωνίας, γιατί δημιουργούσες φιλίες και όμορφες αναμνήσεις και σου επέτρεπε να δημιουργείς για εσένα και την οικογένειά σου. Από την άλλη, όπως είναι λογικό, περνώντας τα χρόνια και χωρίς την παρουσία του αγαπημένου σου Παύλου, η καθημερινότητά σου σε δυσκόλεψε. Παρόλα αυτά ήσουν σκεπτική σε αυτό το επόμενο βήμα!
Έφτασε όπως είπαμε όμως αυτή η στιγμή!
Σου εύχομαι λοιπόν να είσαι υγιής και να χαρείς την σύνταξή σου, επενδύοντας στο να γεμίζεις την καθημερινότητά σου με όμορφες στιγμές, αφιερώνοντας τον χρόνο σου σε ό,τι σε ευχαριστεί και σε γεμίζει.
Εγώ θα είμαι δίπλα σου στο νέο σου αυτό κύκλο ζωής όπως ήμουν και στον προηγούμενο!
Με πολλή αγάπη και απεριόριστο θαυμασμό,
Η κόρη σου.
