Η κυβέρνηση έχει διακριθεί ιδιαίτερα για τις επιτυχίες της σε δύο τομείς. Πρώτον, στο να παίρνει από τους πολλούς και αδύναμους και να δίνει στους λίγους και ισχυρούς. Δεύτερον, στο να παίρνει πολλά από τους χαμηλόμισθους και να επιστρέφει «πολύ λίγα πολύ αργά», παρουσιάζοντάς το σαν επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας.
Το ίδιο ακριβώς έπραξε και στα ζητήματα της φορολογίας. Η υπεραπόδοση των φορολογικών εσόδων, για την οποία θριαμβολογεί, στηρίχτηκε τόσο στην αύξηση των φόρων εξαιτίας της ακρίβειας όσο και στο φορολογικό «χαράτσι» στην αύξηση των μισθών, αφού αυτή η αύξηση οδηγούσε σε μαζική μεταπήδηση μισθωτών σε ανώτερα φορολογικά κλιμάκια με αυξημένο συντελεστή.
Η κυβέρνηση άφησε επί μία πενταετία την «παγωμένη» φορολογική κλίμακα των μισθωτών να κατατρώει το εισόδημα των λαϊκών νοικοκυριών και να ακυρώνει τις πενιχρές αυξήσεις στους μισθούς.
Πιστή στο δόγμα «πολύ λίγα πολύ αργά», άφησε να κυλήσει μία πενταετία αφαίμαξης των χαμηλών εισοδημάτων από μισθωτή εργασία και τώρα ετοιμάζεται στη ΔΕΘ να μοιράσει χάντρες στους ιθαγενείς…
