Συνέντευξη στην Έστα Παπαγεωργίου
Σε μια εποχή που η ελληνική ύπαιθρος δοκιμάζεται από τη δημογραφική συρρίκνωση και την εγκατάλειψη, ορισμένοι άνθρωποι επιλέγουν να σταθούν απέναντι στο ρεύμα με πράξεις ουσίας. Ο Γιώργος Δημητρόπουλος, Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Ωλένης, δεν περιορίζεται σε λόγια ανησυχίας, αλλά μετατρέπει την αγάπη του για τον τόπο σε έμπρακτη στήριξη προς τις γυναίκες και τις νέες οικογένειες του χωριού. Στην εκδήλωση κοπής πίτας ο πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι όποιο ζευγάρι είναι και μένει μόνιμα στο χωριό θα έχει από αυτόν εφάπαξ 1000€ για κάθε παιδί που θα αποκτήσουν και θα φοιτήσει στο δημοτικό σχολείο του χωριού.
Μέσα από τη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά με ειλικρίνεια για τα κίνητρά του, το όραμά του και την πεποίθησή του ότι ακόμη και οι μικρές, στοχευμένες πρωτοβουλίες μπορούν να γίνουν σπόρος ελπίδας και αναγέννησης για την ελληνική επαρχία.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε προσωπικά να πάρετε την απόφαση να διαθέσετε μέρος του μισθώματος σας για τη στήριξη των γυναικών του χωριού;
Αυτό που με ώθησε ήταν η εικόνα της άδειας πλατείας και του σχολείου. Μεγάλωσα σε αυτό το χωριό. Θυμάμαι την πλατεία γεμάτη φωνές, το σχολείο να σφύζει από ζωή. Τα τελευταία χρόνια, βλέπω τους νέους να φεύγουν για σπουδές, για δουλειά, για μια καλύτερη ζωή και τα σπίτια να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Δεν μπορούσα να μείνω απαθής βλέποντας τον τόπο μου να ερημώνει. Αντιλήφθηκα ότι για να κρατήσουμε τον τόπο ζωντανό, πρέπει να ενισχύσουμε το μέλλον του. Και το μέλλον είναι τα παιδιά.
Ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε στις νέες γυναίκες που σκέφτονται να εγκαταλείψουν την ύπαιθρο;
Θέλω να τους πω ότι η ύπαιθρος δεν είναι το παρελθόν και ότι μπορεί να γίνει το μέλλον. Καταλαβαίνω απόλυτα την ανασφάλειά τους. Όταν βλέπουν τις υποδομές να φθίνουν, είναι λογικό να στρέφονται προς τις πόλεις. Όμως, η πόλη συχνά προσφέρει ανωνυμία και απομόνωση, ενώ το χωριό προσφέρει κοινότητα. Με τη δική μου πρωτοβουλία, θέλω να τους δείξω ότι δεν είναι μόνες.
Πιστεύετε ότι τέτοιες μικρές, αλλά στοχευμένες πράξεις μπορούν να λειτουργήσουν ως κίνητρο για την παραμονή νέων ανθρώπων και οικογενειών στην ύπαιθρο;
Αυτές οι πράξεις, αν και μικρές σε κλίμακα, είναι μεγάλης σημασίας. Το ποσό αυτό, σε συνδυασμό με το κρατικό επίδομα γέννησης, αντιμετωπίζει το άμεσο, οικονομικό εμπόδιο. Η παραμονή των νέων στο χωριό δεν είναι μόνο θέμα αγάπης για τον τόπο. Είναι θέμα οικονομικής βιωσιμότητας και υποστήριξης. Η πρωτοβουλία μου στέλνει ένα σαφές μήνυμα ασφάλειας και δίνει στις γυναίκες μια βοήθεια για να πάρουν την απόφαση να ριζώσουν εδώ.
Πιστεύετε ότι η ενίσχυση της οικογένειας μπορεί να αποτελέσει κλειδί για την αναζωογόνηση των χωριών;
Η οικογένεια αποτελεί το θεμελιώδες κύτταρο κάθε κοινωνίας και, κατ’ επέκταση, τον μοναδικό δρόμο για την επιβίωση της υπαίθρου. Η αναζωογόνηση ενός χωριού δεν επιτυγχάνεται μόνο με υποδομές, αλλά με τους ανθρώπους του. Όταν στηρίζουμε έμπρακτα μια γυναίκα να δημιουργήσει οικογένεια στον τόπο της, διασφαλίζουμε τη συνέχεια του σχολείου, την κίνηση στην τοπική αγορά και την κοινωνική συνοχή.
Πως φαντάζεστε το χωριό σας σε λίγα χρονιά αν υπάρξουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες;
Εάν οι πρωτοβουλίες αυτές πολλαπλασιαστούν, σε λίγα χρόνια το δημοτικό μας σχολείο θα λειτουργεί ξανά με πλήρεις τάξεις, τα μαγαζιά θα παραμείνουν ανοιχτά και οι νέες οικογένειες θα αποτελούν κομμάτι της τοπικής οικονομίας. Οι δρόμοι δεν θα είναι πια έρημοι, αλλά θα σφύζουν από ζωή.
Μπορεί ένα χωριό να κρατήσει τη ζωή του με τέτοιες πρωτοβουλίες;
Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι ζωτικής σημασίας γιατί προσφέρουν άμεση, πρακτική υποστήριξη. Ένα χωριό μπορεί να διατηρήσει τη ζωή του, όχι μόνο επιβιώνοντας, αλλά αναπτυσσόμενο, όταν οι κάτοικοί του νιώθουν ότι έχουν σύμμαχο την ίδια τους την κοινότητα. Διασφαλίζουμε ότι η επόμενη γενιά θα γεννηθεί εδώ, θα μεγαλώσει εδώ και θα δώσει τη δική της ώθηση στην τοπική κοινωνία. Επομένως, ναι, η ζωή όχι μόνο κρατιέται, αλλά αναζωογονείται με αποφασιστικότητα.
