Ήταν 21 Οκτωβρίου 1969, με τη Χούντα να διανύει το τρίτο έτος ισχύος της, όταν πρωτοκυκλοφόρησε ένας από τους πιο εμβληματικούς δίσκους της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής. «Το περιβόλι του τρελού», του Διονύση Σαββόπουλου.
Tα τραγούδια που σχημάτισαν «Το περιβόλι του τρελού» έμειναν στην ιστορία:
Η θεία Μάνου, Το περιβόλι, Θαλασσογραφία, Οι πίσω μου σελίδες, Η συννεφούλα, Σαν ρεμπέτικο παλιό, Είδα την Άννα κάποτε, Ντιρλαντά, Τα παιδιά που χάθηκαν, Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη
Στις 7 Αυγούστου 1975, ο Διονύσης Σαββόπουλος, συμπληρώνοντας 10 χρόνια στο ελληνικό τραγούδι, μιλάει στο περιοδικό «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» για τον δίσκο αυτό:
«Το περιβόλι του τρελού το έγραψα στην Ιταλία, ΄68 – ’69. Το στοιχείο που κυβερνά αυτόν τον δίσκο είναι η νοσταλγία.
»Όπως όταν είμαστε άρρωστοι πολύ και νοσταλγούμε, όχι βέβαια τη ζωή που ήμασταν γεροί αλλά τη ζωή γενικά, στην πιο καθαρή και υγιή της έννοια».
Λίγα λόγια για τον τελευταίο των μεγάλων που άνθισαν σε ταραγμένες εποχές και μας μεγάλωσε με τα τραγούδια του…
«Θάλασσα πλατιά»;
Ήταν η μέρα χάλια προχθές για τον πρωθυπουργό Κυριάκο στη Βουλή μετά το άδειασμα του Δένδια, έγινε χειρότερη όταν με αφορμή την απώλεια του Σαββόπουλου, στο πρωθυπουργικό μήνυμα υπήρχε αναφορά για μια «θάλασσα πλατιά». Μόνο που η θάλασσα η πλατιά αποτελεί πνευματικό έργο του Μάνου Χατζιδάκι και το τραγουδούσε η συχωρεμένη η Αλίκη στη «Μανταλένα». Καμία σχέση με τον Νιόνιο δηλαδή και το τραγούδι του «Μια θάλασσα μικρή».
