Οι μεγαλύτερες, ισχυρότερες, σημαντικότερες χώρες της Ευρώπης είναι χωρίς αμφιβολία η Γαλλία και η Γερμανία.
Οι δύο χώρες μαζί καλύπτουν άλλωστε το 43% του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάντα με στόχο την κυριαρχία στη μεγάλη ήπειρο, ενίοτε με την καταστροφική χρήση των όπλων παλαιότερα και τελικά μετά το μεγάλο πόλεμο, με τη στενή συνεργασία που συνεχίζεται και στις μέρες μας. Από την αποτελεσματικότητα αυτής της συνεργασίας μάλιστα, εξαρτάται και η σημερινή παρουσία της Ευρώπης στο παγκόσμιο πολιτικό, οικονομικό και γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Η επίδραση των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο της γαλλογερμανικής φιλίας είναι καταλυτική, παρότι οι χώρες-μέλη συμμετέχουν ισότιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου όμως ως γνωστόν, όλες είναι ίσες αλλά μερικές είναι ισότερες,
Οι δύο χώρες μέχρι πρότινος διέγραφαν παράλληλη πορεία με κοινά χαρακτηριστικά, αλλά και αρκετές διαφοροποιήσεις. Οι τελευταίες εντάθηκαν τα τελευταία χρόνια των αλλεπάλληλων κρίσεων, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν αμφότερες σημάδια παρακμής.
Η αδυναμία επαρκούς προσαρμογής στις νέες γεωστρατηγικές, τεχνολογικές και πολιτικές συνθήκες, οδήγησε και τις δύο χώρες σε προβλήματα, τα οποία αποτυπώνονται στη μεν Γερμανία με μια παρατεταμένη στασιμότητα στις επιδόσεις του εθνικού της προϊόντος, ενώ στη Γαλλία καταγράφεται μία κόπωση, με μια ισχνή ανάπτυξη κάτω της μονάδας για το 2024 και 2025.
Μόνη διέξοδος φαίνεται να βρίσκεται, μετά τις σταδιακές φοροαπαλλαγές πλούτου και εισοδημάτων των τελευταίων ετών, στην αποδοχή του σχεδίου του καθηγητού Gabriel Zucman, ο οποίος για λόγους «φορολογικής δικαιοσύνης», προτείνει την επιβολή φόρου 2% το χρόνο σε όσους διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία άνω των 100 εκατ. ευρώ.
