Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και διατήρηση ταυτόχρονα υψηλών φορολογικών συντελεστών είναι έννοιες ασυμβίβαστες. Και εφόσον ισχύουν, τότε η απόδοση από το κυνήγι των φοροφυγάδων έχει φτωχά αποτελέσματα.
Όταν ο ΦΠΑ διατηρείται υψηλά, εκτός του ότι εισπράττει το κράτος από την αύξηση της τιμής (την ακρίβεια που λέμε και ξορκίζουμε όλοι μαζί με λόγια), επηρεάζεται συγχρόνως όλος ο κύκλος της παραγωγής.
Υποκριτικά στο μεταξύ παρεμβαίνει το κράτος για να αυξήσει τον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, που δεν τον πληρώνει το ίδιο. Και τις αυξήσεις μισθών στο Δημόσιο βάζει τον ιδιωτικό τομέα να τις πληρώσει. Το φυσιολογικό θα ήταν η αύξηση των μισθών και στις δύο περιπτώσεις να είναι συνάρτηση της παραγωγικότητας της εργασίας, που είναι στο45% του μ.ό. της Ε.Ε. και για να αυξηθεί θέλει επενδύσεις.
Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής θέλει μείωση των συντελεστών και απλοποίηση του φορολογικού συστήματος για όλους, με λίγους συντελεστές που τιμαριθμοποιούνται. Και βέβαια αφαίρεση όλων των δαπανών και για τους πολίτες, ώστε να υπάρχει κίνητρο για να ζητάνε αποδείξεις… Τα άλλα είναι όλα περικοκλάδες!
