Ο Αντώνης Καλκαβούρας ήταν παρών και στις τέσσερις προηγούμενες αναμετρήσεις των δύο αποψινών (21.00) μονομάχων Ολυμπιακού και Ρεάλ σε ευρωπαϊκό τελικό και ανασύρει τις αναμνήσεις από τις στιγμές που έμειναν στην ιστορία.

13 Απριλίου 1995: Ρεάλ Μαδρίτης – Ολυμπιακός 73-61

Σε μία από τις μεγαλύτερες «κατηφόρες» σε ευρωπαϊκό τελικό ελληνικής ομάδας και σε ένα παιχνίδι που το «θαύμα της φύσης» και ένας και των σημερινών βασικών σχολιαστών της Euroleague TV, έκαναν party στην frontline των «ερυθρολεύκων», η Ρεάλ πήρε μία δίκαιη νίκη, χωρίς να κινδυνεύσει ουσιαστικά.

Ο λόγος για τον Άρβιντας Σαμπόνις και τον Τζο Αρλάουκας, οι οποίοι είχαν μαζί 39 πόντους, 11 ριμπάουντ και 4 ασίστ και υπό τις οδηγίες του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, συνεισέφεραν τα μέγιστα στην 8η φορά που η «βασίλισσα» κατακτούσε τότε τον τίτλο στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης (Κύπελλο Πρωταθλητριών).

Για τον «Ζοτς» ήταν το τρίτο του ευρωπαϊκό τρόπαιο μόλις στην 4η σεζόν της προπονητικής του καριέρας και το δεύτερο συνεχόμενο εις βάρος του Ολυμπιακού (είχε προηγηθεί ο αλησμόνητος τελικός με την Μπανταλόνα).

Το Final Four με την χαμηλότερη παραγωγικότητα, είχε διεξαχθεί στο “Πρενθίπε Φελίπε” της Σαραγόσα και η εικόνα των παικτών του αείμνηστου Γιάννη Ιωαννίδη είχε επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό, από το «άδειασμα» του δεύτερου διαδοχικού «εμφυλίου» ημιτελικού με τον Παναθηναϊκού.

Σε μία διοργάνωση που είχε αμαυρωθεί από τα επεισόδια μεταξύ των οπαδών των «αιωνίων αντιπάλων» στους δρόμους της πρωτεύουσας της Αραγωνίας, εν μέσω καθολικού Πάσχα.

12 Μαΐου 2013: Ολυμπιακός – Ρεάλ Μαδρίτης 100-88

Το επόμενο συναπάντημα των δύο ομάδων έγινε στο Λονδίνο, όπου ίσως να είδαμε τον μοναδικό sold out τελικό, που είχε άδεια διαστήματα στις κερκίδες. Επειδή αρκετοί Άγγλοι που είχαν πάρει εισιτήρια δεν μπήκαν στον κόπο να πάνε στην “O2 Arena”.

Το ματς ήταν ένα από τα συγκλονιστικότερα στην ιστορία των τελικών, με τον Ολυμπιακό να είναι ωσεί παρών στην 1η περίοδο και να έχει βρεθεί ακόμη και στο -17, με τον τότε ήδη 2 φορές MVP σε Final Four, Βασίλη Σπανούλη, να είναι όχι απλά άποντος, αλλά αρνητικός στο πρώτο μέρος!

Μετά την ανάπαυλα, όμως, ο “Kill Bill” έμοιαζε σεληνιασμένος και με 5/5 τρίποντα και 22 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο έδωσε στην ομάδα του την απαραίτητη ώθηση για την ολική ανατροπή και την εύκολη τελικά νίκη για το back-to-back ευρωπαϊκό τρόπαιο. Άξιος συμπαραστάτης του ήταν ο Έϊσι Λο, που θα μπορούσε κάλλιστα να βγει και MVP!

Αυτός ήταν ο τρίτος και τελευταίος τίτλος του Ολυμπιακού σε Final Four και ο πρώτος του Γιώργου Μπαρτζώκα, που είχε διαδεχθεί το προηγούμενο καλοκαίρι τον αξέχαστο Ντούσαν Ίβκοβιτς.

Σε μπασκετικό κλίμα, ίσως ήταν η πιο αδιάφορη διοργάνωση σε μία εποχή που είχε αρχίζει να πρωτολάμπει το άστρο του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Λίγες μέρες πριν από τους αγώνες, ο “Greek Freak” είχε παραλάβει το πολυπόθητο ελληνικό διαβατήριο και ετοιμαζόταν για το ταξίδι στη Νέα Υόρκη ενόψει του draft και φυσικά είχε «ιντριγκάρει» τους «αιώνιους» αντιπάλους, που έως τότε δεν μπορούσαν να ασχοληθούν σοβαρά μαζί του (γιατί δεν είχε χαρτιά).

17 Μαΐου 2015: Ρεάλ Μαδρίτης – Ολυμπιακός 78-59

Η ρεβάνς των Μαδριλένων για το λονδρέζικο σοκ του 2013, ήρθε δύο χρόνια αργότερα με τον ίδιο προπονητή (Πάμπλο Λάσο) και με ένα ρόστερ που είχε τους μισούς παίκτες που είχαν ηττηθεί στην αγγλική πρωτεύουσα. H Ρεάλ ήταν η διοργανώτρια του Final Four, προερχόταν από δύο σερί αποτυχίες στον τελικό (είχε χάσει το 2014 από την Μακάμπι στο Μιλάνο), ενώ στη σύνθεσή της είχε και τον «δικό μας», Γιάννη Μπουρούση.

Ο Ολυμπιακός θεωρούνταν τότε το απόλυτο φόβητρο στα Final Four, λόγω ενός τρομερού σερί 5/5 σε νοκ-άουτ αγώνες, μετά την μεγάλη ανατροπή του επί της ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό και πάλι με επιθετική ραψωδία του Σπανούλη στην τελευταία περίοδο.

Οι γηπεδούχοι, όμως, τον έπαιξαν καταπληκτική άμυνα με βοήθειες από ψηλότερους αντιπάλους (Ματσιούλις και Νοτσιόνι), τον εκνεύρισαν και δεν του επέτρεψαν ποτέ να βρει ρυθμό (3π. & 4λ. με 1/5 σουτ & 1/4 βολ. σε 31’, με αποτέλεσμα να φτάσουν σε μία άνετη νίκη.

Η «τσαντίλα» του γεννημένου νικητή, “V-Span” στα τελευταία λεπτά και μετά το τέλος του αγώνα στα αποδυτήρια, ήταν άνευ προηγουμένου και μνημονεύεται ακόμη στις μπασκετικές αναμοχλεύσεις του παρελθόντος.

Ήταν το πρώτο χαμένο του Final Four, μετά από τρεις διαδοχικούς τίτλους (δύο με τον Ολυμπιακό και έναν με τον Παναθηναϊκό) και ισάριθμα βραβεία MVP και ο πρώτος και μοναδικός ευρωπαϊκός τίτλος του “Μπουρουσάγκα”, o οποίος τυλίχθηκε με την ελληνική σημαία στην τελετή απονομής και στα αποδυτήρια άναψε ένα γιγάντιο πούρο για να ζήσει την στιγμή όπως πρέπει!

21 Μαΐου 2023: Ρεάλ Μαδρίτης – Ολυμπιακός 79-78

Η τελευταία πράξη της συγκεκριμένης ελληνοϊσπανικής μονομαχίας σε τελικό της Euroleague, παίχτηκε στο Κάουνας και είχε μακράν το πιο δραματικό φινάλε.

Με τον Γιώργο Μπαρτζώκα να έχει επιστρέψει στον πάγκο των Πειραιωτών και να τους έχει οδηγήσει στην πιο εντυπωσιακή ευρωπαϊκή σεζόν του νέου format της διοργάνωσης (τόσο από πλευράς αποτελεσμάτων όσο και από το μπάσκετ που έπαιξαν), ο Ολυμπιακός ανέτρεψε την εις βάρος του κατάσταση στο πρώτο μέρος του ημιτελικού με την Μονακό (έκανε επιμέρους 27-2 στην 3η περίοδο) και όλα έδειχναν ότι απείχε 40 λεπτά από την επιστροφή του στην κορυφή της Ευρώπης.

Για την ακρίβεια απείχε πολύ λιγότερα, γιατί από το 23ο του τελικού και μετά ήταν σταθερά μπροστά με 5-7 πόντους, άλλα έπαθε ολικό “μπλακάουτ” στα τελευταία 2’13” (προηγήθηκε με 78-72) και έδωσε την ευκαιρία στον Σέρχιο Γιουλ να τον «σκοτώσει» με εκείνο το «μανταρίνι» που έχει μείνει στην ιστορία.

Το «ερυθρόλευκο» πάθημα του 2023, αποτέλεσε ίσως το καλύτερο μάθημα για την προσέγγιση που πρέπει να έχει κάθε ομάδα που έχει «κερδίσει» με το σπαθί της τον τίτλο του φαβορί και για το πόση μεγάλη σημασία έχουν όλες οι λεπτομέρειες που καθορίζουν έναν τελικό.

Η επίδραση εκείνης της ήττας νομίζω ότι είναι εμφανής στην συνολική εικόνα που παρουσιάζει φέτος ο οργανισμός των «ερυθρόλευκων» σε όλα τα επίπεδα και ίσως και να έχει αποτελέσει «οδηγό» για την συνολική συμπεριφορά των μελών του σε όλα τα στάδια της διαδρομής μέχρι τον αποψινό (21.00) τελικό.

Αντώνης Καλκαβούρας- www.gazzetta.gr