Παγκόσμια Ημέρα Εργοθεραπείας

Γράφει η Νάσια Χατζηλαζαρίδου*

Η εργοθεραπεία, είναι η επιστήμη που βοηθά τον άνθρωπο να συμμετέχει ουσιαστικά στις δραστηριότητες της ζωής του -σε όσα εμείς οι εργοθεραπευτές ονομάζουμε «έργα» (occupations) – με τρόπο που προάγει την αυτονομία, τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής του.Δεν εστιάζει στην ασθένεια ή το έλλειμμα, αλλά στη συμμετοχή· στο πώς κάθε άτομο μπορεί να ξαναβρεί τον ρόλο, τη ρουτίνα και τη λειτουργικότητά του μέσα από τη δράση. Γιατί το έργο είναι η ίδια η ζωή. Το «να κάνω», «να είμαι», «να ανήκω».

Τι ονομάζουμε «έργο»;

Σύμφωνα με το Occupational Therapy Practice Framework (OTPF-4), το «έργο» περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες που δίνουν αξία και νόημα στη ζωή ενός ανθρώπου. Από τις Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής (όπως το φαγητό, το ντύσιμο και η προσωπική υγιεινή) και τις Σύνθετες Δραστηριότητες (όπως η οικιακή φροντίδα, οι μετακινήσεις και η χρήση τεχνολογίας), μέχρι τη διαχείριση της Υγείας, την Εκπαίδευση, την Εργασία, την Ψυχαγωγία, το Παιχνίδι και την Κοινωνική Συμμετοχή.Η αδυναμία συμμετοχής σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ευεξία και την αυτοεικόνα του ανθρώπου.Η εργοθεραπεία στοχεύει στο να αποκαταστήσει, να ενισχύσει ή να προσαρμόσει τον τρόπο με τον οποίο το άτομο μπορεί να συμμετέχει εκ νέου, χτίζοντας τη λειτουργικότητα αλλά και την αυτοπεποίθηση του.

Η ουσία της εργοθεραπείας

Ο εργοθεραπευτής βλέπει τον άνθρωπο ολιστικά, ως συνδυασμό δεξιοτήτων, αξιών, ρόλων και περιβαλλόντων.Η παρέμβαση βασίζεται στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στο άτομο, το έργο και το περιβάλλον· εκεί όπου εντοπίζεται και το πραγματικό δυναμικό της αλλαγής.

Κι αν όλα αυτά ακούγονται θεωρητικά, για εμάς τους εργοθεραπευτές παίρνουν μορφή καθημερινά, μέσα στην εργοθεραπευτική πρακτική.Ως εργοθεραπεύτρια, έχω μάθει ότι η πρόοδος δεν είναι πάντα θεαματική. Συχνά εκφράζεται μέσα από μικρές, αληθινές κατακτήσεις: το βλέμμα ενός παιδιού που για πρώτη φορά καταφέρνει να δέσει τα κορδόνια του ή να γράψει το όνομα του, τον ενήλικα που επανακτά τη δυνατότητα να αυτοεξυπηρετείται, τον ηλικιωμένο που βρίσκει νέους τρόπους να παραμένει δραστήριος και αυτόνομος.Η εργοθεραπεία μου έμαθε ότι ο ρόλος μας δεν είναι να «διορθώνουμε» ανθρώπους, αλλά να διευκολύνουμε τη σύνδεση με όσα δίνουν νόημα στη ζωή τους.Και εκεί βρίσκεται η ουσία. Στη συμμετοχή, στην αυτονομία, στην αξιοπρέπεια και στη δυνατότητα να συνεχίζεις, παρά τις δυσκολίες.

Κάθε 27 Οκτωβρίου, η Παγκόσμια Ημέρα Εργοθεραπείας μαςυπενθυμίζει ότι η υγεία δεν είναι απλώς η απουσία ασθένειας, αλλά και η παρουσία νοήματος.

Και αυτό είναι το έργο μας! Να βοηθάμε τους ανθρώπους να ξαναβρούν το δικό τους.

*Εργοθεραπεύτρια BSc, SIT

Μέλος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργοθεραπείας