Χωρίς να σνομπάρουμε τον κοσμάκη και τις ανάγκες του, κανείς δεν είναι τόσο αφελής ώστε να μην βλέπει τη στόχευση της κυβερνητικής γενναιοδωρίας. Πολιτική κάνουνε οι άνθρωποι, όχι φιλανθρωπία.
Παρά το θηριώδες πλεόνασμα των έντεκα και κάτι δισ. προϊόν της υπεροφορολόγησης και της συνεχούς υποβάθμισης του κράτους πρόνοιας, τα κρατικά ταμεία είναι άδεια, τα ληξιπρόθεσμα χρέη του κράτους έχουν απογειωθεί και το παραγωγικό μοντέλο παραμένει για κλάματα.
Απλώς η κυβέρνηση ανακάλυψε τις ευεργετικές συνέπειες των επιδομάτων στην κάλπη και τα μοιράζει σε κάθε ευκαιρία, ενώ τα ξόρκιζε μέχρι το 2019.
Είχε μάλιστα καταργήσει και την αποτυχημένη «13η σύνταξη» του ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς επειδή δεν πίστευε στα επιδόματα.
Μέρες που είναι με την Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών, μάλλον πάμε σε μία Ελλάδα των Ελλήνων Επιδοματούχων.
