Γράφει η Έλενα Μπαγιώργου – Εντεταλμένη Σύμβουλος Παιδείας του Δήμου Πύργου
Επέλεξα στη διάρκεια του Δημοτικού Συμβουλίου να ακούσω προσεκτικά όλες τις απόψεις, ακόμη και όταν ο δημόσιος διάλογος ξέφυγε από τα όρια της ψυχραιμίας και του σεβασμού που απαιτείται σε θεσμικές διαδικασίες. Η θέση μου, ωστόσο, είναι σαφής και αταλάντευτη. Κάθε εκπαιδευτική επιλογή που λαμβάνεται με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας και προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες, πόρους και δυνατότητες στα παιδιά του τόπου μας, οφείλουμε να τη συζητάμε με νηφαλιότητα και γνώμονα αποκλειστικά το μέλλον των μαθητών και όχι ιδεολογικές αγκυλώσεις ή προκαταλήψεις.
Μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου και τη δημόσια συζήτηση που αναπτύχθηκε γύρω από τη λειτουργία των Δημόσιων Ωνάσειων Σχολείων, θεωρώ χρήσιμο να παραμείνω σε ορισμένα βασικά σημεία.
Πρώτον, σε ό,τι αφορά τους εκπαιδευτικούς, είναι σαφές και θεσμικά κατοχυρωμένο ότι δεν χάνουν τις θέσεις τους. Η μονιμότητα δεν θίγεται. Οι οργανικές θέσεις, όπου απαιτείται (για όσους καθηγητές επιλέξουν να μην συνεχίσουν στα συγκεκριμένα σχολεία), μεταφέρονται σε όμορα σχολεία, σύμφωνα με τις προβλέψεις και τις διαδικασίες που ορίζει αποκλειστικά το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο είναι ο αρμόδιος φορέας για όλα τα ζητήματα που αφορούν το εκπαιδευτικό προσωπικό.
Δεύτερον, το Υπουργείο Παιδείας είναι ο μόνος αρμόδιος θεσμός που αποφασίζει τον τύπο και τον τρόπο λειτουργίας κάθε σχολικής μονάδας. Το Υπουργείο είναι αυτό που καθορίζει αν ένα σχολείο θα είναι γενικό, πρότυπο, πειραματικό ή Δημόσιο Ωνάσειο. Όταν λαμβάνεται μια τέτοια απόφαση, έχουν προηγηθεί οι απαραίτητοι υπηρεσιακοί και εκπαιδευτικοί υπολογισμοί από την αρμόδια Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ώστε να διασφαλίζεται η εξυπηρέτηση όλων των μαθητών της περιοχής.
Τρίτον, σε σχέση με την εισαγωγή των μαθητών, προβλέπεται συγκεκριμένη διαδικασία μέσω τεστ. Το 60% των μαθητών προέρχεται υποχρεωτικά από τη ζώνη που εξυπηρετούν τα συγκεκριμένα σχολεία και το 40% από την ευρύτερη περιφέρεια(δηλαδή την ευρύτερη πόλη του Πύργου άντε και τα κοντινά χωριά υποθέτω. Γιατί πόσοι θα έρθουν από πολύ μακριά;). Σημαντικό στοιχείο που ακούστηκε στη συζήτηση είναι ότι στα ήδη λειτουργούντα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία, το ποσοστό των μαθητών που προέρχονται από τη ζώνη του σχολείου κυμαίνεται από 70% έως 98%. Συνεπώς, οι μαθητές του κέντρου του Πύργου δεν χάνουν το σχολείο της γειτονιάς τους, όπως εσφαλμένα διακινείται.
Τέταρτον, οι όμιλοι που θα λειτουργούν μετά το βασικό σχολικό ωράριο (περίπου από τις 14:00 έως τις 16:00) δεν αφορούν μόνο την ανάπτυξη δεξιοτήτων, αλλά περιλαμβάνουν και ενισχυτική διδασκαλία. Επιπλέον, η συμμετοχή στους ομίλους δεν περιορίζεται μόνο στους μαθητές των Ωνάσειων σχολείων, αλλά θα είναι ανοιχτή σε όλα τα παιδιά, μέχρι να συμπληρωθεί ο μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων.
Πέμπτον, σε ό,τι αφορά τα φροντιστήρια, ακούστηκε ότι τα παιδιά θα αναγκαστούν να ξεκινούν προετοιμασία από πολύ μικρή ηλικία. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα έχει ήδη οδηγήσει πολλές οικογένειες σε εξωσχολική υποστήριξη από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Τα τεστ εισαγωγής στα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία είναι διαθέσιμα και μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει ότι δεν έχουν στόχο τον αποκλεισμό ή την υπέρμετρη δυσκολία, αλλά την αξιολόγηση βασικών γνώσεων και δεξιοτήτων.
Ακούστηκε επίσης ότι το αυξημένο ωράριο θα εξαντλεί τους μαθητές, ιδίως της Γ’ Λυκείου. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι ήδη σήμερα πολλά παιδιά, μετά το σχολείο, συνεχίζουν σε φροντιστήρια μέχρι αργά το βράδυ. Το ζητούμενο είναι να προσφέρονται περισσότερες εκπαιδευτικές δυνατότητες μέσα στο δημόσιο σχολείο, με οργανωμένο και παιδαγωγικό τρόπο.
Τέλος, θεωρώ υποχρέωσή μου να τονίσω ότι η παιδεία ξεκινά από εμάς τους ίδιους. Από τον τρόπο που στεκόμαστε, που συνομιλούμε και που εκφραζόμαστε, ιδιαίτερα όταν διαφωνούμε. Ο δημόσιος διάλογος απαιτεί σεβασμό προς κάθε ομιλητή. Ο σεβασμός αυτός δεν είναι προνόμιο· είναι απαίτηση μιας δημοκρατικής κοινωνίας.
Η συζήτηση για τα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία πρέπει να συνεχιστεί με σωστή ενημέρωση και υπευθυνότητα, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των παιδιών και το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης στον τόπο μας.
