Δυο ημέρες απομένουν για τα εγκαίνια της ΔΕΘ που, ως είθισται τις τελευταίες πολλές δεκαετίες, θα συνοδευτεί από την ομιλία του πρωθυπουργού η οποία τύποις απευθύνεται στους παραγωγικούς φορείς της χώρας, αλλά εδώ και κάποια χρόνια το ακροατήριο που συγκεντρώνεται στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο δεν είναι παρά κυβερνητικοί αξιωματούχοι και κομματικά στελέχη και φίλοι του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος.
Παρά ταύτα, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου παραμένει ένα σταθερό ορόσημο στην πορεία των κυβερνητικών πεπραγμένων, αφού η πρωθυπουργική ομιλία το βράδυ του Σαββάτου και η συνέντευξη Τύπου που παραχωρείται το επόμενο μεσημέρι συνιστούν υποκατάστατα των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης και αποτελούν ευκαιρία για να περιγραφούν η οικονομική και κοινωνική πολιτική του επόμενου χρόνου.
Επειδή, όμως, όπως είναι παγκοίνως γνωστό, στη χώρα μας δεν αποδίδουμε μεγάλο σεβασμό στις παραδόσεις και στους θεσμούς, η ομιλία στη ΔΕΘ προσαρμόζεται στις ανάγκες του κυβερνώντος κόμματος. Κάπως έτσι το βήμα των εγκαινίων της Διεθνούς Έκθεσης μετατράπηκε στην πράξη ως αφορμή για να ανακοινωθούν «καλάθια παροχών» και «πακέτα εξαγγελιών», το περιεχόμενο των οποίων συναρτάται τις περισσότερες φορές με τον εκλογικό κύκλο.
Από αυτή την «πεπατημένη» οδό δεν έχει ξεφύγει -πως θα μπορούσε άλλωστε;- και ο σημερινός πρωθυπουργός, ο οποίος θα ανέβει το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη με σκοπό να… εκπλήξει το δυνατόν ισχυρότερα με το περιεχόμενο του «πακέτου» των παροχών που θα εξαγγείλει και το οποίο θα έχει «δώρα» ή «δωράκια με έμφαση, κατά τις προαναγγελίες, τη λεγόμενη «μεσαία τάξη», μια έννοια πολύ… ευρύχωρη για να νιώθουν όσο γίνεται περισσότεροι ότι ίσως ανήκουν στους τυχερούς.
