Δεν είναι πρωτευόντως θέμα δικαστικό. Πρωτευόντως είναι θέμα πολιτικό. Διότι είναι κοινωνικό. Χιλιάδες πολίτες έχουν ζητήσει με προσφυγές τους στα δικαστήρια να εφαρμόσουν οι τράπεζες κατά γράμμα και πνεύμα τον νόμο Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας.
Σε πρώτο και δεύτερο βαθμό οι περισσότερες προσφυγές έχουν δικαιωθεί. Ενεργοποιήθηκε ωστόσο ο Αρειος Πάγος κατόπιν ενεργειών των ενδιαφερομένων «ευαγών ιδρυμάτων» και κοιλοπονάει εδώ και μήνες μια απόφαση που δεν λέει να βγάλει. Στην προηγούμενη σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου η τότε εισαγγελέας είχε εισηγηθεί την αποδοχή των νομικών επιχειρημάτων των δανειοληπτών. Η νέα σύνθεση όμως, λέει το ρεπορτάζ, το ξανασκέφτεται, επειδή οι τράπεζες και τα παραπαίδια τους τα funds (τα κοράκια που ξεσκίζουν ζωντανά τα θύματά τους) ισχυρίζονται ότι θα χάσουν 1 δισ. ευρώ.
Πρωταθλητής είναι στα υπερκέρδη το ελληνικό τραπεζικό σύστημα με 2,5 δισ. ευρώ μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2025, ενώ κατά τη διαδικασία των ανακεφαλαιοποιήσεών τους, έφαγαν τον αγλέορα από τα κρατικά ταμεία. Και τώρα καμώνονται ότι απειλείται το είδος τους από ασιτία.
Από την άλλη τα funds έχουν πάρει τα «κόκκινα» δάνεια από τις τράπεζες στο ¼ και λιγότερο της ονομαστικής αξίας τους αλλά απαιτούν από τον δανειολήπτη το ποσό που εκείνα ορίζουν, αλλιώς βγάζουν το ακίνητό του στο σφυρί. Γονάτισε ο πολίτης και τώρα θέλουν να του πάρουν και την ψυχή. Το σπίτι που μένει. Κι όμως η κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει νομοθετήσει ήδη υπέρ των δανειοληπτών. Άμεσα και τα σκυλιά δεμένα. Όχι από φιλανθρωπία. Θα έπρεπε να το έχει κάνει σεβόμενη και το κράτος και τους φορολογούμενους πολίτες. Δώσαμε. Φτάνει.
