H οικονομία καθορίζεται από τις προσδοκίες, λέει ένα νεοφιλελεύθερο δόγμα, επομένως πρέπει να κρατάμε τις προσδοκίες ψηλά – και σε κάθε περίπτωση να μην τις βαρύνουμε με περιττούς «ρεαλισμούς». Το «μοιράστε αισιοδοξία στον λαό» θα είναι, απ’ ό,τι φαίνεται, η βάση κατάρτισης και του νέου κρατικού προϋπολογισμού για το 2026, όπως προδιαγράφεται από το προσχέδιο προϋπολογισμού που κατατέθηκε στη Βουλή.
Ο ρυθμός ανάπτυξης θα αυξηθεί σε 2,4%, ο πληθωρισμός θα πέσει στο 2,2%, και φυσικά θα έχουμε ξανά δημοσιονομικούς θριάμβους: νέα μεγάλη αύξηση στα φορολογικά έσοδα και πρωτογενές πλεόνασμα 3,6% το 2025 και 2,8% το 2026.
Όσον αφορά τις προβλέψεις δημοσιονομικού χαρακτήρα, η κυβέρνηση αστοχεί συστηματικά στις προβλέψεις της για τα φορολογικά έσοδα, τις δαπάνες και το πρωτογενές πλεόνασμα, σε τέτοιο ανεπίτρεπτο βαθμό ώστε να μην είναι πειστικό ότι πρόκειται για απλή αστοχία. Στην πραγματικότητα, έχει μια τακτική χειρισμού των δημοσιονομικών μεγεθών που ισοδυναμεί με εγκατάσταση κρυφού μηχανισμού λιτότητας και αφαίμαξης των νοικοκυριών για την παραγωγή υπερ-πλεονασμάτων. Είναι επίσης ένας μηχανισμός κατασκευής θετικών «εκπλήξεων» που θα τους επιτρέψει να μοιράσουν χάντρες και καθρεφτάκια στους αναξιοπαθούντες ιθαγενείς…
