Οι πρόσφατες δηλώσεις για το ζήτημα των αμβλώσεων, συνιστούν μια επικίνδυνη οπισθοδρόμηση που υποβαθμίζει τα κατακτημένα δικαιώματα των γυναικών στη χώρα μας. Ως γυναίκα, βουλευτής και νομικός, οφείλω να υπενθυμίσω ότι στην Ελλάδα το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος είναι νομικά κατοχυρωμένο και θεσμικά θωρακισμένο.
Η διακοπή της κύησης ρυθμίζεται με σαφήνεια από τον Ποινικό Κώδικα, ο οποίος προστατεύει την υγεία, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της γυναίκας και προβλέπει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η άμβλωση είναι νόμιμη. Το ζήτημα έχει κλείσει θεσμικά από το 1986. Σαράντα χρόνια μετά, εν έτη 2026, δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο συζήτησης, διαβούλευσης, διαπραγμάτευσης, ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Ο δημόσιος διάλογος έχει ολοκληρωθεί χρόνια πριν, δεν είναι ένα ζήτημα που αιωρείται. Αποτελεί θεμελιώδες κεκτημένο ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημόσιας υγείας και ισότητας, το οποίο έχει κριθεί δημοκρατικά εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας.
Σε μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία, ο δημόσιος λόγος οφείλει να σέβεται τους πολίτες, να μην εργαλειοποιεί και να μην θέτει υπό αμφισβήτηση δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί μέσα από αγώνες και θεσμικές εγγυήσεις. Η προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών είναι αδιαπραγμάτευτη. Είναι κρίμα να υποστηρίζονται αντίθετες θέσεις στο βωμό της ψηφοθηρίας.
Η κα Καρυστιανού, με αυτή την τοποθέτηση, πραγματοποιεί ένα ατυχές ξεκίνημα στον πολιτικό της βίο.
