Η Χάρις Αλεξίου σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση
Η Χάρις Αλεξίου βρέθηκε προσκεκλημένη στην εκπομπή της Αθηναϊδος Νέγκα στο Action 24 και μίλησε για τη ζωή της μετά τη διακοπή του τραγουδιού.
Χάρις Αλεξίου: «Την απόφαση την πήρα όταν τραγουδούσα με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο Gazarte»
«Δεν μου λείπει. Δεν χορταίνεται αυτό. Αλλά ίσως επειδή ξέρω ότι δεν μπορώ αυτό να το κάνω άλλο, ίσως έχει φτιαχτεί κάτι μέσα μου που με βοηθάει στο να μην υποφέρω λιγάκι, να μη στενοχωριέμαι.
Θυμάμαι που είχα πάει σε έναν γιατρό εδώ στην Αθήνα και του έλεγα “βρε παιδί μου, τι, δεν μου βρίσκουν κάτι; Τι είναι αυτό;”.
Και μου λέει “Μα εσύ έχεις πολύ καιρό τώρα, έχεις πρόβλημα με τη φωνή σου”. Αχ, και δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό που άκουσα, ότι δηλαδή συνέβαινε αυτό, άρα κι εγώ δεν το καταλάβαινα.
Την απόφαση την πήρα όταν τραγουδούσα με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο Gazarte και έλεγα κάποια τραγούδια που τα λάτρευα, με τη Μοσχολιού, του Ζαμπέτα και αυτά, και δεν μπορούσα να τα αποδώσω. Τα τραγούδια τα οποία εγώ έλιωνα όταν τα έλεγα.
Εδώ και καιρό είχε αρχίσει να σκληραίνει η φωνή μου και είπα “δεν γίνεται άλλο”.
Η σχέση μου με το τραγούδι και η αγάπη μου γι’ αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Δεν γίνεται.
Αλλά εγώ το έχω κάνει και πάρα πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν λέμε “πέθανε νέο το παιδί”. Κατάλαβες; Τι κρίμα, ας πούμε. Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια; Πόσο; Το χάρηκα, το απόλαυσα, του έδωσα πράγματα, μου έδωσε».
«Από το 2004 είμαι μόνη μου»
«Θα σου πω ένα πράγμα, μια και είμαστε αργά. Από το 2004 είμαι μόνη μου. Είναι πολλά χρόνια, κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση. Μου λένε καμιά φορά “οι άνδρες φοβούνται τις γυναίκες”. Τι είναι αυτά;
Τις φοβούνται; Εμείς θέλουμε να έχουμε έναν μάγκα, να μη φοβάται. Τον άλλο που φοβάται τι να τον κάνω;».
