Πτώση τιμών στην Ισπανία, κινητοποιήσεις στην Ιταλία, μια νέα ιστορική περίοδος απειλών και αβεβαιότητας

Μεταφράζουμε και παραθέτουμε τα γραφόμενα της πολύ ισορροπημένης και προσεκτικής ισπανικής Olimerca, η οποία διαπιστώνει σημαντική πτώση των τιμών παραγωγού (και) αυτή την εβδομάδα:

Chaos and madness, χάος και τρέλα. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να περιγράψει κανείς την αγορά ελαιολάδου την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου. Παρόλο που δεν έχει υπάρξει ακόμη σημαντική παραγωγή φρέσκου φετινού ελαιολάδου, οι διάφοροι παράγοντες στην αλυσίδα αξίας έχουν ήδη αρχίσει να υιοθετούν θέσεις που δεν ευνοούν την ομαλή λειτουργία της αγοράς.

Kαθώς οι τιμές πέφτουν, όσοι βρίσκονται στην πλευρά της ζήτησης δεν αγοράζουν, ενώ όσοι βρίσκονται στην πλευρά της προσφοράς επιλέγουν να μην πουλήσουν δεδομένων των χαμηλών τιμών. Αυτή η κατάσταση έχει ως άμεση συνέπεια να επικρατεί πανικός στην προσφορά και να πιέζονται από την επείγουσα ανάγκη πώλησης προκειμένου να ρευστοποιήσουν το ελαιόλαδο στα μέλη των συνεταιρισμών και των ελαιοτριβείων. Εδώ είναι που εδραιώνεται η αρχή της αναγκαιότητας και ξεκινά η πτώση των τιμών παραγωγού.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι συνεταιρισμοί και οι γεωργικές οργανώσεις έχουν τοποθετηθεί για να ζητήσουν επειγόντως από το Υπουργείο Γεωργίας να ανοίξει ιδιωτική αποθεματοποίηση για το ελαιόλαδο της 2026/27.

Οι παραγωγοί έχουν πολλούς λόγους να ανησυχούν, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι οι συνέπειες και οι αλυσιδωτές επιπτώσεις αυτού του μέτρου είναι ήδη εδώ και αργά ή γρήγορα θα έρθουν στο φως, μαζί με τις αναπόφευκτες παράπλευρες απώλειες. Υπάρχουν συζητήσεις ότι έως και 20% του ελαιολάδου θα μπορούσε να αποσυρθεί, αλλά ακόμη και αυτό το μέτρο δεν θα εγγυηθεί την απαραίτητη αύξηση των τιμών για να αποτραπεί η πτώχευση του τομέα, ειδικά των ελαιοπαραγωγών.

Η πτώση της τιμής αυτή την εβδομάδα είναι υπεραρκετή για να προκαλέσει σοβαρή ανησυχία. Αυτή τη στιγμή, το λαμπάντε 1° προσφέρεται στα 2,95 €, σε σύγκριση με 3,10 €/kg την προηγούμενη εβδομάδα, και η τιμή των διαθέσιμων (κοινών) παρθένων ελαιολάδων είναι πλέον συγκρίσιμη με αυτήν του λαμπάντε που προορίζεται για τις ραφιναρίες.

Τέλος, αν μιλήσουμε για εξαιρετικό παρθένο, έχουμε ελαιόλαδο από την προηγούμενη σοδειά σε τιμές που κοστίζουν πάνω από 3,30 €/kg, ενώ για τα φετινά της νέας σοδειάς, παρτίδες από την Πορτογαλία μπορούν να βρεθούν στα 3,70 € και 3,80 €/kg.

Πηγή: olimerca https://www.olimerca.com//noticiadet/el-mercado-del-aceite-de-oliva-entra-en-una-dinamica-del-caos/0900805ba3e016d76a6afa1a21b56729#

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν για μία ακόμη φορά την ανισορροπία προσφοράς – ζήτησης και ότι βρισκόμαστε σε νέα ιστορική φάση υπερβάλλουσας προσφοράς. Η αναπόφευκτη υποχώρηση των τιμών απειλεί κυρίως τους ελαιοπαραγωγούς των παραδοσιακών ελαιώνων υψηλού κόστους. Καθώς το προστατευτικό δίχτυ της παλιάς ΚΑΠ δεν υπάρχει πιά, θα πρέπει να «εφευρεθούν» νέα «εργαλεία» εθνικών παρεμβάσεων γιατί και το μέτρο της ιδιωτικής αποθεματοποίησης είναι αμφίβολο και ανεπαρκές.

Ισχυρό παράδειγμα αποτελεί η ιταλική πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι αποφάσισε Έξτρα χρηματοδότηση με ένα δισ. ευρώ την γεωργία, 300 εκ. το ελαιόλαδο με το πρόγραμμα Coltivaitalia, του Υπουργού Γεωργίας, Επισιτιστικής Κυριαρχίας και Δασοκομίας, Francesco Lollobrigida. Παρεπιμπτόντως, τα 300 αυτά εκατομμύρια ισοδυναμούν περίπου με 7,5 ελληνικά προγράμματα ΟΕΦ, τα οποία αν και χρηματοδοτούνται από παρακρατήσεις της επιδότησης των παραγωγών, η εκταμίευσή τους έχει «κολλήσει». Η Κομισιόν για τις καθυστερήσεις στις πληρωμές των ΟΕΦ – «Η Ελλάδα έχει την κύρια ευθύνη»

Παράλληλα ο κόσμος του ελαιολάδου ενώνεται, επεξεργάζεται ολοκληρωμένες θέσεις, (βλέπε αναλυτικά Σάλπισμα αφύπνισης για το ιταλικό ελαιόλαδο ), κινητοποιείται, με την 12η Οκτωβρίου 2026 να απευθύνει Κάλεσμα συμπαράστασης στους Ιταλούς παραγωγούς και ελαιοτριβείς που κλιμακώνουν κινητοποιήσεις. (ΒΖ)