«Αριστερά είναι η ίδια η ζωή που αμύνεται», έχει πει ο Περικλής Κοροβέσης. Και αυτή η άμυνα, εκφράζεται από το σύνολο της ελληνικής Αριστεράς, στο κοινοβούλιο -βεβαίως, στους δρόμους, αλλά και με τον ακτιβισμό.
Αμύνεται, για παράδειγμα, έξω από τα σπίτια ευάλωτων πολιτών που πλειστηριάζονται, αλλά και υψώνοντας την σημαία της Παλαιστίνης στην Ακρόπολη.
Η τελευταία κίνηση, που χαρακτηρίστηκε από άλλους ως γραφική που δεν είχε αντίκτυπο, και από άλλους ως βεβήλωση του μνημείου.
Ποιος μεγαλύτερος συμβολισμός υπάρχει, ωστόσο, από το να υψώνεται το λάβαρο ενός λαού που βλέπει τα παιδιά του να δολοφονούνται, στον ναό της δημοκρατίας
Πρέπει η Αριστερά να «προσαρμοστεί» στον 21ο αιώνα; Ναι. Με την υποσημείωση, ότι το αξιακό της υπόβαθρο, είναι διαχρονικό. Αυτό της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της πάλης για ανεξαρτησία και ειρήνη.
