Στην ομιλία του στο Υπουργικό Συμβούλιο (το τελευταίο για το 2025) ο πρωθυπουργός εκτός από τους αγρότες αναφέρθηκε και στην ακρίβεια. Συγκεκριμένα υποστήριξε «η πολιτική μας επιλογή είναι πάντα να αναλαμβάνουμε δράση υπέρ των πολλών, αυξάνοντας εισοδήματα, μειώνοντας φόρους ως «ανάχωμα» στην ακρίβεια».
Ανέφερε ακόμα ότι «από τον Απρίλιο θα έχουμε τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού. Και προφανώς, θα επαναλάβω για ακόμη μια φορά ότι η κυβέρνηση θα είναι απολύτως συνεπής στους προεκλογικούς στόχους που είχε θέσει ως προς τις αυξήσεις των μισθών, και του κατώτατου μισθού και εκτιμούμε και του μέσου μισθού, ο οποίος το 2027 θα έχει φτάσει τα 1.500 ευρώ».
Ωστόσο, η πραγματικότητα διαψεύδει (για μία ακόμα φορά) τους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat στην ευρωπαϊκή κατάταξη του μέσου μισθού η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση, με μόνη χειρότερη τη Βουλγαρία. Στη χώρα μας ο μέσος μισθός ανέρχεται στα 17.954 ευρώ. Προφανώς η Ελλάδα δεν μπορεί να συγκριθεί με το Λουξεμβούργο που είναι στην πρώτη θέση με 82.969 ευρώ. Το ζήτημα όμως είναι ότι χώρες όμως η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Ρουμανία βρίσκονται πάνω από την Ελλάδα. Ο δε ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 2,2 φορές μεγαλύτερος από την ελληνικό μέσο μισθό.
Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη αν μετρηθεί ο μέσος μισθός με βάση τις μονάδες PPS, δηλαδή με βάση την αγοραστική δύναμη. Στην αγοραστική δύναμη λοιπόν η Ελλάδα είναι στην τελευταία θέση της Ευρώπη, περίπου στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Με δυο λόγια, όχι μόνο είμαστε φτωχοί, αλλά είμαστε οι φτωχότεροι από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Τα στοιχεία της Eurostat αναδεικνύουν ότι η πραγματική Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ μεγάλη απόσταση από την εικόνα της Ελλάδας που φιλοτεχνεί ο πρωθυπουργός στις ομιλίες του.
Ο κατώτατος μισθός είναι αλήθεια ότι έχει αυξηθεί – και θα αυξηθεί πάνω από 950 ευρώ το 2027. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, με τον κατώτατο μισθό είναι άλλο: Είναι πόσοι ξέπεσαν σε αυτόν. Από 160.000 που αμείβονταν με αυτόν προ κρίσεως, έφτασαν τις 700.000 περίπου.
Η ανεργία προφανώς μειώνεται. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι άλλο: Η ανεργία σημαίνει φτώχεια και αποξένωση, περιθώριο. Η μείωση της ανεργίας γίνεται υπερπαραγωγή φτωχών που έχουν δουλειά, πάνω από 1,5 εκατ. νέοι κυρίως άνθρωποι, έχουν μισθό κάτω από 956 ευρώ καθαρά».
Εν προκειμένω, η επικοινωνία της εξουσίας μοιάζει να σχεδιάζεται ερήμην της πραγματικότητας . Γιατί, ασχέτως με το τι λέει ο πρωθυπουργός, ο κόσμος ξέρει τι μισθό παίρνει και αν τον φτάνει, ξέρει τι λεφτά έχει στην τσέπη του και τι μπορεί να αγοράσει στο σούπερ μάρκετ με αυτά. Στην αρχή της θητείας της ΝΔ κάποιος θα μπορούσε να πειστεί με τα επικοινωνιακά στρατηγήματα του Μαξίμου. Μετά όμως από 6,5 χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, η κυβερνητική επικοινωνία προσκρούει στην κοινωνική πραγματικότητα.
Αυτό ακριβώς καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις. Στην πρόσφατη έρευνα της Metron Analysis το 71% θεωρεί ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Το ποσοστό παραμένει αμετάβλητο τους τελευταίους έξι μήνες, κάτι που δείχνει ότι παρά τις συνεχείς επικοινωνιακές ομοβροντίες της κυβέρνησης, η στάση των πολιτών δεν μεταβάλλεται.
Σε ό,τι αφορά την ιεράρχηση των προβλημάτων, η ακρίβεια και η οικονομία παραμένουν σταθερά στις πρώτες θέσεις, παρά την άνοδο της διαφθοράς και της κρίσης των θεσμών. Δηλαδή οι πολίτες δεν βλέπουν στην καθημερινότητά τους τα κυβερνητικά αναχώματα στην ακρίβεια.
