Η Α.Ο.Λ.Α.Π. έχασε ένα μέλος της, που είχε υπάρξει και οδηγός αγώνων, τον Θεόδωρο Φραντζισκάκη, που έφυγε από την ζωή σήμερα το πρωί και μέσω μακροσκελούς ανακοίνωσής της στην σελίδα της, τον αποχαιρέτησε. «Καλό ταξίδι, φίλε και αγαπημένε συνοδοιπόρε. Η νέα ειδική διαδρομή μπροστά σου είναι πια ανοιχτή και καθαρή. Θα σε θυμόμαστε πάντα να τρέχεις με τον άνεμο συνοδηγό», αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της λέσχης του Πύργου.
Η ανακοίνωση της Α.Ο.Λ.Α.Π.: «Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που δεν ήταν απλώς ένας επιτυχημένος έμπορος ή ένα μέλος της ΑΟΛΑΠ ή ένας παλιός οδηγός αγώνων. Ο Θεόδωρος Φραντζισκάκης υπήρξε άνθρωπος της δράσης, της αξιοπρέπειας και της αγάπης για τη ζωή. Στην αγορά, ήταν γνωστός για την τιμιότητά του, την ευθύτητά του και το χαμόγελο που συνόδευε κάθε του συναλλαγή. Δεν έβλεπε ποτέ τους ανθρώπους ως πελάτες, αλλά ως συνεργάτες και φίλους. Για εκείνον, το εμπόριο δεν ήταν μόνο επάγγελμα, αλλά τρόπος δημιουργίας σχέσεων και υποστήριξης του τόπου μας. Υπήρχε και η άλλη πλευρά του, η ενασχόλησή του με το αγωνιστικό αυτοκίνητο. Αγάπησε την αγωνιστική οδήγηση σε σχέση με την λογική, λάτρης των αγώνων και των άρτιων διοργανώσεων. Το 1981 μετείχε στο Ολυμπιακό Ράλλυ ως συνοδηγός του Γ. Καπερώνη. Το 1983 ως οδηγός ενός Datsun πάλι στο Ολυμπιακό Ράλυ με συνοδηγό τον Β. Διονυσόπουλο κατατάσσεται στην 3η θέση . Το 1984 πήρε σημαία τερματισμού ως 5ος με συνοδηγό τον Κ. Μπουρνά. Το ράλι δεν ήταν για εκείνον απλώς ένα χόμπι• ήταν μια έκφραση ελευθερίας. Κάθε διαδρομή, κάθε στροφή, κάθε εκκίνηση και κάθε τερματισμός ήταν μια υπενθύμιση ότι η ζωή αξίζει όταν τη ζεις με πάθος, αλλά και με σοφία. Ήξερε να πατάει γκάζι, αλλά όταν έπρεπε «έκοβε». Ήξερε να ρισκάρει και το απέδειξε με την πρωτοπορία να ακολουθήσει τη εμπορική του σκέψη δημιουργώντας το πρώτο Super Market στην οδό Μανωλοπούλου της πόλης. Πάντοτε με σεβασμό στους ανθρώπους, στη δουλειά του, στην οικογένειά του. Σήμερα γύρισε το κλειδί, σβήνοντας τον κινητήρα. Η διαδρομή του δεν τελειώνει όμως εδώ. Θα συνεχίζει μέσα στις μνήμες μας, στις ιστορίες που θα λέμε, στα χαμόγελα που μας χάρισε, και στο παράδειγμα που μας άφησε: να ζούμε με πάθος, να δουλεύουμε με τιμιότητα, και να αγαπάμε τη ζωή όσο μπορούμε. Καλό ταξίδι, φίλε και αγαπημένε συνοδοιπόρε. Η νέα ειδική διαδρομή μπροστά σου είναι πια ανοιχτή και καθαρή. Θα σε θυμόμαστε πάντα να τρέχεις με τον άνεμο συνοδηγό».
