Η πρόσφατη απάντηση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας στη Βουλή για την τακτοποίηση των αυθαιρέτων Κατηγορίας 5 προκαλεί πραγματικά αγανάκτηση.
Αντί το ΥΠΕΝ να έχει προχωρήσει εδώ και χρόνια στην αναγκαία νομοθετική μεταρρύθμιση, περιορίζεται σε γενικόλογες αναφορές για την ολοκλήρωση του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, χωρίς καμία συγκεκριμένη δέσμευση και χωρίς χρονοδιάγραμμα.
Είναι προφανές ότι κάποιοι στο ΥΠΕΝ ζουν σε άλλο σύμπαν, μακριά από την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι Δήμοι και οι Τεχνικές τους Υπηρεσίες.
Αντιλαμβάνονται άραγε ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο ιδιωτικά ακίνητα, αλλά σχολεία, κλειστά γυμναστήρια, αθλητικές εγκαταστάσεις και δημοτικά κτίρια;
Αντιλαμβάνονται ότι οι πολεοδομικές εκκρεμότητες της Κατηγορίας 5 δημιουργούν σοβαρά εμπόδια στην ολοκλήρωση μελετών στατικής ενίσχυσης, στις διαδικασίες έγκρισης μελετών πυροπροστασίας από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, στην έκδοση αδειών και στην υλοποίηση αναγκαίων παρεμβάσεων;
Ότι εξαιτίας αυτών των εκκρεμοτήτων οι Δήμοι αδυνατούν, σε πολλές περιπτώσεις, να ωριμάσουν έργα και να υποβάλουν προτάσεις σε χρηματοδοτικά προγράμματα, χάνοντας πολύτιμους πόρους για την αναβάθμιση των υποδομών τους;
Είναι δυνατόν η ίδια η Πολιτεία να απαιτεί ασφαλή σχολεία και αθλητικές εγκαταστάσεις και ταυτόχρονα να διατηρεί νομοθετικά εμπόδια που δυσχεραίνουν τις απαραίτητες παρεμβάσεις;
Και το κυριότερο: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν διαπιστώνονται σοβαρά προβλήματα στατικής επάρκειας ή πυροπροστασίας και οι αρμόδιες υπηρεσίες βρίσκονται αντιμέτωπες με πολεοδομικά αδιέξοδα;
Δεν μπορεί το ΥΠΕΝ να επικαλείται διαρκώς μελλοντικές μεταρρυθμίσεις, μεταθέτοντας ουσιαστικά την αντιμετώπιση ενός τόσο σοβαρού ζητήματος στο απροσδιόριστο μέλλον.
Η Πολιτεία οφείλει να θεσπίσει άμεσα μια ειδική, σαφή και εφαρμόσιμη ρύθμιση για τις υφιστάμενες αυθαιρεσίες Κατηγορίας 5, με ιδιαίτερη μέριμνα για τα δημόσια και δημοτικά κτίρια, τις σχολικές και αθλητικές εγκαταστάσεις και με τις αναγκαίες εγγυήσεις ασφάλειας.
Οι Δήμοι δεν μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν με δεμένα χέρια, ενώ τους ζητείται να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την ασφάλεια μαθητών, εκπαιδευτικών, αθλητών και πολιτών.
Ας αντιληφθεί επιτέλους η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ ότι η πραγματική ζωή δεν περιμένει την ολοκλήρωση των σχεδιασμών της.
Η ασφάλεια των ανθρώπων δεν μπορεί να αποτελεί εκκρεμότητα στα συρτάρια ενός Υπουργείου. Έλεος πια!
Νίκη Κοκκαλιάρη
Πολιτικός Μηχανικός M.Sc
