Με την μαζική συμμετοχή κόσμου κάθε ηλικίας στο Πάρκο Ξυστρή του Πύργου, το βράδυ της Κυριακής, ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή στην Ηλεία.
Τις εκδηλώσεις άνοιξε η Ελένη Τσίγκλα, γραμματέας του ΤΣ Ηλείας της ΚΝΕ, ενώ η κεντρική ομιλία έγινε από τον Σωτήρη Παρίση, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέα της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας, που μεταξύ άλλων υπογράμμισε:
«Ο λαός της Ηλείας έχει πείρα, ζει στο πετσί του τα ”κοστολογημένα προγράμματα” κάθε κυβέρνησης. Κάθε καλοκαίρι καίγεται και βλέπει το ίδιο έργο σε επανάληψη. Φταίει πάντα ένας “στρατηγός άνεμος”, ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο και μια “ασύμμετρη απειλή”. Ούτε κουβέντα για την πρόληψη που θεωρείται κόστος, για την ανύπαρκτη αντιπυρική προστασία και για την πολιτική προστασία που εξυπηρετεί πολεμικούς σκοπούς. Η λύση βρέθηκε με το γνωστό “τρεχάτε ποδαράκια μου” και το περιβάλλον και τη λαϊκή περιουσία αποκαΐδια!
Στην υγεία γιατροί “σε καταδρομική επιχείρηση” αφού εφημερεύουν κάθε μέρα σε άλλο νοσοκομείο και ασθενείς σε ”κυνήγι θησαυρού”, διανύοντας δεκάδες χιλιόμετρα για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Γνωστό το σκηνικό στο νοσοκομείο σας.
Βέβαια η λύση βρέθηκε από την κυβέρνηση… Αντί για αξιοπρεπείς μισθούς και στελέχωση των νοσοκομείων με το αναγκαίο προσωπικό, η Τοπική Διοίκηση, οι Δήμοι δηλαδή καλούνται να δώσουν οικονομικό κίνητρο στους γιατρούς για να μείνουν στα νοσοκομεία. Να χρηματοδοτήσουν δηλαδή με τα λεφτά του πυργιώτικου λαού τα νοσοκομεία, λες και οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν έχουν πληρώσει αρκετά για το δημόσιο σύστημα υγείας και τα δημόσια νοσοκομεία που υποβάθμισαν μια προς μια όλες οι κυβερνήσεις.
Στην παιδεία ακόμα πιο κοστολογημένα τα προγράμματα και το δημόσιο σχολείο κατηγοριοποιείται ακόμα περισσότερο. Καταργούνται σχολεία και μαθητές διώχνονται από τη γειτονιά τους, προκειμένου να μετατραπούν σε “πρότυπα” με την χρηματοδότηση του Ιδρύματος Ωνάση, ανοίγοντας ακόμα περισσότερο το δρόμο για την αποποίηση από την πλευρά του κράτους της ευθύνης του για τη χρηματοδότηση των σχολείων.
Ας σκεφτούν για παράδειγμα οι αγρότες, αυτοί που αγωνίστηκαν διεκδικώντας αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος: Δεν είναι γέννημα του συστήματος οι έμποροι που καθορίζουν τις τιμές πώλησης του προϊόντος του μόχθου τους, οι βιομήχανοι που καθορίζουν τις τιμές των λιπασμάτων, των χημικών, των σπόρων, των υβριδίων, των μηχανημάτων; Δεν είναι το κράτος τους που υπόσχεται αποζημιώσεις για καταστροφές από ζωονόσους, πυρκαγιές και πλημμύρες, αλλά καθυστερημένα και με το σταγονόμετρο, κι αν τις δώσει. Όλοι μαζί, αυτοί που σήμερα σας χτυπούν την πλάτη δε διαμορφώνουν την ΚΑΠ;
Ποιοι φταίνε που στην Ηλεία, ένα Νομό πλούσιο σε νερά, με ποτάμια και βροχές, με απέραντα υδατικά αποθέματα, τα χωράφια ξεραίνονται γιατί τα αρδευτικά δίκτυα είναι απαρχαιωμένα, οι ΓΟΕΒ και ΤΟΕΒ καταχρεωμένοι;
Όμως, ανάγκη έχει και ο λαός της περιοχής σε έργα υποδομής, έργα αντιπλημμυρικής και αντισεισμικής θωράκισης, που δεν χωράνε στα “κοστολογημένα” προγράμματά τους και που γίνονται “επιλέξιμα” μόνο όταν πρέπει να εξυπηρετήσουν την κερδοφορία του ενός ή του άλλου κλάδου της οικονομίας. Όπως έγινε με την Πατρών – Πύργου.
Όλοι τους, κυβέρνηση, περιφερειακή αρχή, κατασκευαστικοί όμιλοι και λοιποί τοπικοί “παράγοντες” έχυσαν “κροκοδείλια δάκρυα” για όσους χάθηκαν στην πολύπαθη αυτή διαδρομή, στη φιέστα των εγκαινίων, όμως δεν ήταν προτεραιότητα τους για δεκαετίες. Έγινε πρώτη τους προτεραιότητα όταν έπρεπε να υπηρετηθεί η τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη, εννοώντας βέβαια την κερδοφορία μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στον τουρισμό, τις μεταφορές και την αγροτική παραγωγή.
Απόδειξη ότι ακόμα δεν ολοκληρώθηκε η κατασκευή όλων των αναγκαίων αντιπλημμυρικών έργων που σχετίζονται με την κατασκευή του δρόμου, καθώς και όλα τα απαραίτητα συνοδά έργα που διεκδικεί ο λαός της περιοχής.
Βέβαια τα διόδια λειτουργούν κανονικά σε ένα έργο την κατασκευή του οποίου χρυσοπλήρωσε ο λαός όλα αυτά τα χρόνια, και συνεχίζει να χρυσοπληρώνει με τη λειτουργία του.
Και ενώ αυτά είναι μόνο μερικά από όσα βιώνει καθημερινά οι λαϊκή οικογένεια, όχι μόνο στην Ηλεία, αλλά σε ολόκληρη τη χώρα, μας ζητούν να σιωπήσουμε, να σκύψουμε το κεφάλι στο όνομα του “εθνικού συμφέροντος”, να δεχτούμε τις θυσίες για τους πολέμους και τα κέρδη τους.
Δεν υπάρχει λοιπόν χρόνος για άλλες αυταπάτες και αναμονή, που οδηγούν τον λαό σε νέες, μεγαλύτερες απογοητεύσεις και θυσίες.
Την πραγματική διαφορά μπορεί να την κάνουν μόνο η συμπόρευση με το ΚΚΕ και το δυνάμωμά του παντού, για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της “κοστολογημένης” εκμετάλλευσης και της εμπλοκής στον όλεθρο του ιμπεριαλιστικού πολέμου».
Συναυλία, εκθέσεις και χώροι για τα παιδιά
Ακολούθησε συναυλία – αφιέρωμα με τίτλο «Τα πιο ωραία λαϊκά» σε καλλιτεχνική επιμέλεια της Λίνας Νικολακοπούλου, με τους Γεράσιμο Αδνρεάτο και Χρυσούλα Στεφανάκη, που χειροκροτήθηκαν με ενθουσιασμό από το κοινό.
Νωρίτερα, προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ της ΚΝΕ για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής την 1η Απριλίου 1944. Στο χώρο του Φεστιβάλ, λειτούργησε έκθεση αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ, όπως και έκθεση με θέμα «Αλήθειες και ψέματα για το σοσιαλισμό». Το δικό τους πρόγραμμα είχαν επίσης ο Παιδότοπος, με τα παιδιά να εκφράζουν με ζωγραφιές την αλληλεγγύη τους στο λαό της Παλαιστίνης, αλλά και ο χώρος του «Κόκκινου Αερόστατου».
