Με τη συμμετοχή διακεκριμένων ακαδημαϊκών η εκδήλωση στο Πολύκεντρο – Θα ανακοινωθεί η θεσμοθέτηση φερώνυμου επιστημονικού βραβείου-οδηγού για όλη την Ελλάδα
Επιμέλεια Πρωινή
Ο Δήμος Ζαχάρως, το Επιμελητήριο Ηλείας και η εταιρεία «ΑΝΑΠΛΟΥΣ» διοργανώνουν εσπερίδα μνήμης και τιμής για τον εμβληματικό λοιμωξιολόγο και ευεργέτη Γεώργιο Κ. Δαΐκο, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 28 Σεπτεμβρίου 2026 στο Πολύκεντρο του Δήμου Ζαχάρως. Η εκδήλωση περιλαμβάνει ομιλίες από διακεκριμένους πανεπιστημιακούς και την πρώτη ανακοίνωση για τη θεσμοθέτηση φερεπωνύμου βραβείου στη μνήμη του διακεκριμένου επιστήμονα που απεβίωσε το 2025 σε ηλικία 107 ετών.
Το αναλυτικό πρόγραμμα και οι συμμετέχοντες στην Εσπερίδα Μνήμης
Εισαγωγικές Ομιλίες & Χαιρετισμοί
Την εκδήλωση θα ανοίξουν με εισαγωγικές τοποθετήσεις εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, του επιχειρηματικού κόσμου και των διοργανωτών:
- Κωνσταντίνος Μητρόπουλος – Δήμαρχος Ζαχάρως
- Κωνσταντίνος Λεβέντης – Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηλείας
- Βασιλεία Στ. Κατσάνη – Εκπρόσωπος της εταιρείας «ΑΝΑΠΛΟΥΣ»
Κεντρικοί Ομιλητές
Το ακαδημαϊκό και επιστημονικό έργο, καθώς και η προσωπικότητα του εκλιπόντος, θα αναλυθούν από διακεκριμένους καθηγητές ιατρικής:
- Δρ. Γεώργιος Λ. Δαΐκος – Ομότιμος Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ)
- Δρ. Στέφανος Ι. Γερουλάνος – Καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης και τέως Καθηγητής Ιστορίας της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Θεσμοθέτηση Φερώνυμου Βραβείου
Κατά τη διάρκεια της εσπερίδας θα πραγματοποιηθεί μια εξαιρετικά σημαντική Πρώτη Ανακοίνωση, η οποία αφορά την προοπτική θέσπισης ενός φερώνυμου Βραβείου στη μνήμη του Γεωργίου Κ. Δαΐκου. Το βραβείο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν διαρκή επιστημονικό θεσμό και έναν πολύτιμο οδηγό για κάθε Νομό της Ελλάδας, κρατώντας ζωντανή την τεράστια παρακαταθήκη του πρωτοπόρου της ελληνικής λοιμωξιολογίας.
Ποιος ήταν ο Γεώργιος Δαΐκος,
Ο Γεώργιος Δαΐκος, που έφυγε από την ζωή τον Ιούνιο του 2025 σε ηλικία 107 ετών, υπήρξε μια εμβληματική προσωπικότητα της ελληνικής ιατρικής κοινότητας, ο οποίος αναγνωρίζεται ευρέως ως ο θεμελιωτής και εισηγητής της επιστήμης της Λοιμωξιολογίας στη χώρα μας.
Η Επιστημονική και Ακαδημαϊκή του Διαδρομή
Γεννημένος στη Ζαχάρω το 1918, ο Γεώργιος Δαΐκος ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1940, λαμβάνοντας στη συνέχεια την ειδικότητα της Παθολογίας. Η επιστημονική του φαρέτρα εμπλουτίστηκε σημαντικά κατά την περίοδο 1947-1951, όταν μετεκπαιδεύτηκε στα κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και της Βοστώνης, εστιάζοντας το ενδιαφέρον του στον τομέα των λοιμώξεων.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1952, προσέφερε αρχικά τις υπηρεσίες του στη Δ΄ Παθολογική Κλινική του Νοσοκομείου «Ο Ευαγγελισμός». Το 1955 μετακινήθηκε στη Θεραπευτική Κλινική του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα», όπου και έθεσε τις βάσεις για τη γέννηση και την οργανωμένη ανάπτυξη της Λοιμωξιολογίας στην Ελλάδα. Ανήσυχο πνεύμα και προοδευτικός επιστήμονας, ίδρυσε το 1961 την Εταιρεία Ιατρικών Σπουδών, σε συνεργασία με άλλους διακεκριμένους πανεπιστημιακούς και διευθυντές κλινικών. Η σπουδαία προσφορά του αναγνωρίστηκε επίσημα το 1985, όταν ανακηρύχθηκε Ομότιμος Καθηγητής, ενώ το 2016 τιμήθηκε με την κορυφαία διάκριση «Αλκμαίων».
Η Σπουδαία Παρακαταθήκη και το Έργο του στη Ζαχάρω
Πέρα από την ιατρική του προσφορά, ο Γεώργιος Δαΐκος υπήρξε ένας μεγάλος ανθρωπιστής και ευεργέτης για τη γενέτειρά του. Το αποτύπωμα της γενναιοδωρίας του παραμένει ανεξίτηλο στη Νέα Φιγαλεία (Ζούρτσα) του Δήμου Ζαχάρως, όπου χρηματοδότησε και στήριξε έργα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, στο τοπικό Λαογραφικό Μουσείο, καθώς και σε σχολικές μονάδες, πέτρινες βρύσες και εκκλησίες της περιοχής.
Η μεγαλύτερη ίσως προσφορά του στον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου ήταν η διάθεση της προσωπικής του περιουσίας για την πλήρη ανακατασκευή της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Ζούρτσας (Μοναστήρι Παναγίας Βόγαλης). Πρόκειται για το παλαιότερο και σημαντικότερο βυζαντινό μνημείο της Ηλείας και ένα από τα αρχαιότερα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Για το πολυσχιδές έργο και την ανιδιοτελή προσφορά του, ο Δήμος Ζαχάρως – Φιγαλείας τον είχε ανακηρύξει Επίτιμο Δημότη.
