Με αφορμή το περιστατικό του Γιώργου Μαζωνάκη, θα ήθελα να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για το δημόσιο σύστημα υγείας στην Ηλεία και, κατ’ επέκταση, σε ολόκληρη τη χώρα.
Δεν διαθέτω ιατρικές γνώσεις και δεν επιχειρώ να υποκαταστήσω τους ειδικούς ούτε να αποφανθώ για μια υπόθεση που ακόμη διερευνάται. Μιλώ αποκλειστικά ως πολίτης. Ως ένας άνθρωπος που θέλει να γνωρίζει ότι, όταν περνά την πόρτα ενός νοσοκομείου ή οποιουδήποτε χώρου παροχής υπηρεσιών υγείας, η ζωή και η υγεία του θα προστατευθούν με όλους τους αναγκαίους όρους ασφάλειας.
Αυτό δεν αποτελεί υπερβολική απαίτηση. Είναι το ελάχιστο που οφείλει να εγγυάται μια οργανωμένη Πολιτεία.
Ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει ότι θα βρει γιατρούς και νοσηλευτές, σύγχρονο και λειτουργικό εξοπλισμό, ασθενοφόρο όταν το χρειαστεί και ένα σύστημα ικανό να αντιμετωπίσει εγκαίρως ένα επείγον περιστατικό. Δεν μπορεί, τη στιγμή που κινδυνεύει, να αναρωτιέται αν υπάρχει η κατάλληλη ειδικότητα, αν λειτουργεί το απαραίτητο τμήμα ή αν θα χρειαστεί να διακομιστεί δεκάδες χιλιόμετρα μακριά.
Στην Ηλεία γνωρίζουμε καλά αυτή την ανασφάλεια. Οι πολίτες του νομού δεν έχουν μικρότερες ανάγκες ούτε λιγότερα δικαιώματα από τους κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων. Η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να αποτιμάται με βάση τον τόπο κατοικίας, τις αποστάσεις ή τους αριθμούς ενός προϋπολογισμού.
Χρειαζόμαστε ουσιαστική ενίσχυση όλων των δημόσιων δομών υγείας του νομού. Το Νοσοκομείο του Πύργου πρέπει να στελεχωθεί επαρκώς, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται με ασφάλεια στον κεντρικό του ρόλο. Η Νοσηλευτική Μονάδα Αμαλιάδας πρέπει να ενισχυθεί και να αξιοποιηθεί πραγματικά. Το ίδιο ισχύει και για τη Νοσηλευτική Μονάδα Κρεστένων, η οποία εξυπηρετεί μια μεγάλη περιοχή και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια δευτερεύουσα δομή.
Και οι τρεις μονάδες χρειάζονται μόνιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Όχι περιστασιακές μετακινήσεις εργαζομένων από τη μία υποστελεχωμένη δομή στην άλλη. Όχι προσωρινά «μπαλώματα» που απλώς μεταφέρουν το πρόβλημα. Χρειάζονται προσλήψεις, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ουσιαστικά κίνητρα, ώστε οι γιατροί και οι νοσηλευτές να έρχονται στην Ηλεία και να παραμένουν εδώ.
Οι άνθρωποι που εργάζονται σήμερα στο δημόσιο σύστημα υγείας δίνουν καθημερινά μάχη, πολλές φορές ξεπερνώντας τα ανθρώπινα όριά τους. Η ανάδειξη των προβλημάτων δεν στρέφεται εναντίον τους. Αντίθετα, αποτελεί στήριξη στο έργο τους και διεκδίκηση των μέσων που χρειάζονται για να το επιτελούν με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Η ενίσχυση της δημόσιας υγείας δεν είναι σπατάλη. Είναι επένδυση στην ανθρώπινη ζωή και στην κοινωνική συνοχή. Το κράτος δεν αρκεί να ελέγχει αν οι χώροι υγείας λειτουργούν με τους σωστούς κανόνες. Οφείλει συγχρόνως να διατηρεί ένα ισχυρό, αξιόπιστο και δωρεάν δημόσιο σύστημα, στο οποίο κάθε άνθρωπος θα μπορεί να καταφεύγει χωρίς φόβο και χωρίς να εξαρτάται από την οικονομική του δυνατότητα.
Η υγεία δεν μπορεί να αφήνεται στην τύχη, ούτε να γίνεται προνόμιο όσων έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν. Είναι δικαίωμα όλων. Και η Πολιτεία οφείλει να το προστατεύει έμπρακτα. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ Στον Πύργο, στην Αμαλιάδα, στα Κρέστενα και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
