Πώς πρέπει να προχωρήσει η μεταστέγαση– Το ζητούμενο δεν είναι να βρούμε πώς θα «χωρέσουμε» τα παιδιά.
Επειδή το τελευταίο διάστημα υπάρχει μεγάλη σύγχυση και ακούγονται διαφορετικές εκδοχές σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος για τη μετεστέγαση του Φουφείου, θεωρούμε απαραίτητο να ενημερώσουμε τους γονείς και την τοπική κοινωνία για το πώς πρέπει να κινηθεί θεσμικά η διαδικασία.
Η μετεστέγαση μιας σχολικής μονάδας δεν αποφασίζεται προφορικά.
Πρέπει να υπάρχει επίσημη απόφαση του αρμόδιου οργάνου του Δήμου για τη μετεστέγαση και να καθοριστεί ο χώρος στον οποίο πρόκειται να μεταφερθεί η σχολική μονάδα.
Στη συνέχεια ακολουθεί η προβλεπόμενη διαδικασία κλήσης της Επιτροπής για την διενέργεια ελέγχων και εγκρίσεων από τις αρμόδιες υπηρεσίες, ώστε να διαπιστωθεί ότι ο νέος χώρος είναι κατάλληλος, ασφαλής και νόμιμος για τη λειτουργία σχολείου.
Απαιτείται ο απαραίτητος τεχνικός και κτηριολογικός έλεγχος, καθώς και οι προβλεπόμενοι έλεγχοι από τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές και, όπου απαιτείται, η εμπλοκή της ΚΤΥΠ.
Επομένως, όταν σήμερα ο Δήμος παραπέμπει την ευθύνη στον Πρόεδρο της Επιτροπής, είναι εύλογο να αναρωτιόμαστε:
Ποια απόφαση του Δήμου έχει προηγηθεί και πάνω στην οποία καλείται να ενεργήσει η Επιτροπή;
Γιατί μια Επιτροπή δεν μπορεί να υποκαταστήσει την απόφαση του αρμόδιου δημοτικού οργάνου ούτε να αναλάβει μια διαδικασία που δεν έχει προηγουμένως δρομολογηθεί θεσμικά.
Δεν είναι θέμα προσωπικής αντιπαράθεσης με κανέναν,αλλά δεν πρέπει να υπάρχει παραπληροφόρηση και μερικοί να μην επιρρίπτουν την ευθύνη αλλού.
Είναι θέμα διαφάνειας, νομιμότητας και σωστής διοικητικής διαδικασίας.
Και επειδή μιλάμε για ένα σχολείο που έχει ήδη δημιουργήσει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την καταλληλότητα των εγκαταστάσεών του, οι γονείς δικαιούνται να γνωρίζουν:
Ποιος αποφάσισε τη μετεστέγαση;
Ποιος είναι ο νέος χώρος;
Έχει ελεγχθεί τεχνικά και κτηριολογικά;
Έχουν γίνει οι απαραίτητοι υγειονομικοί έλεγχοι;
Ποιες εγκρίσεις έχουν ήδη δοθεί και ποιες εκκρεμούν;
Και κυρίως:
Δεν μπορεί να υπάρχει «μπαλάκι ευθυνών» όταν μιλάμε για την ασφάλεια και την αξιοπρεπή εκπαίδευση των παιδιών.
Ο Σύλλογός μας ζητά έγγραφες, σαφείς και υπεύθυνες απαντήσεις από τους αρμόδιους φορείς.
Τα παιδιά μας δεν είναι αντικείμενο διοικητικής μετάθεσης ευθυνών.
Η διαδικασία πρέπει να γίνει σωστά, θεσμικά και με πλήρη διαφάνεια.
Ο Σύλλογος μας βρίσκεται κ θα βρίσκεται συνεχώς στο πλευρό των παιδιών και των κηδεμονων τους.
Τις τελευταίες ημέρες ακούμε ότι η λύση για τη λειτουργία του σχολείου μπορεί να είναι η «συνδιδασκαλία».
Ας δούμε όμως τα πραγματικά δεδομένα.
Στο Φουφείο φοιτούν 20 παιδιά, ενώ υπηρετούν περίπου 12 εκπαιδευτικοί και μέλη προσωπικού διαφορετικών ειδικοτήτων.
Το σχολείο διαθέτει 4 υπάρχουσες αίθουσες, περίπου 8 τ.μ. η καθεμία.
Αυτό σημαίνει περίπου 32 τ.μ. συνολικού χώρου κύριων αιθουσών.
Ακόμη και αν θεωρητικά χωρίζαμε τους 20 μαθητές σε 4 ομάδες των 5 παιδιών, αντιστοιχούν μόλις 1,6 τ.μ. ανά μαθητή, χωρίς να υπολογίζονται οι εκπαιδευτικοί, τα έπιπλα, ο απαραίτητος εξοπλισμός που δεν υπάρχει και οι ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών.
Και εδώ τίθεται ένα απλό αλλά ουσιαστικό ερώτημα:
Πώς ακριβώς μπορεί να εφαρμοστεί η «συνδιδασκαλία» σε αίθουσες περίπου 8 τ.μ., όταν πρέπει να βρίσκονται μέσα μαθητές και ταυτόχρονα εκπαιδευτικοί διαφορετικών ειδικοτήτων;
Δεν αμφισβητούμε την αξία της συνδιδασκαλίας ως παιδαγωγικής πρακτικής,ούτε τις διδακτικές ικανότητες των ειδικών υπο τέτοιες συνθήκες πρωτόγνωρες ίσως κάποιος θα έλεγε.
Το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας αναφέρει ότι τα κτηριολογικά προγράμματα των σχολικών μονάδων πρέπει να καθορίζουν το είδος, το μέγεθος και τον αριθμό των χώρων σε συνάρτηση με τον αριθμό των μαθητών και των εκπαιδευτικών, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα αλλά και τις ιδιαίτερες ανάγκες των μαθητών των ΣΜΕΑΕ.
Παράλληλα, το Υπουργείο, ανακοινώνοντας για το σχολικό έτος 2026-2027 νέες και αναβαθμισμένες ΣΜΕΑΕ, αναγνωρίζει την ανάγκη για κατάλληλες δομές και εξειδικευμένο επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό, με στόχο ένα σχολείο χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς φραγμούς στην πρόσβαση στη γνώση.
Επομένως, το ζητούμενο δεν είναι να βρούμε πώς θα «χωρέσουμε» τα παιδιά.
Το ζητούμενο είναι να εξασφαλίσουμε ένα πραγματικά κατάλληλο, ασφαλές και λειτουργικό σχολικό περιβάλλον, αντάξιο των αναγκών τους.
Οι γονείς δικαιούμαστε να γνωρίζουμε:
• Πόσοι μαθητές θα βρίσκονται ταυτόχρονα σε κάθε αίθουσα;
• Πόσοι εκπαιδευτικοί και μέλη ειδικού προσωπικού θα βρίσκονται ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο;
• Πώς θα οργανωθεί στην πράξη η συνδιδασκαλία;
• Ποια είναι η εγκεκριμένη κτηριολογική μελέτη του σχολείου;
• Ποια είναι η προβλεπόμενη δυναμικότητα των συγκεκριμένων αιθουσών;
• Και κυρίως: είναι ο συγκεκριμένος χώρος κατάλληλος για τις πραγματικές ανάγκες των 20 παιδιών που φοιτούν σήμερα;
Η Πολιτεία αναγνωρίζει ότι οι ανάγκες των μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες απαιτούν σύγχρονες και κατάλληλες δομές.
Το ίδιο ακριβώς ζητάμε και για τα παιδιά του Φουφείου.
Όχι άλλες λύσεις ανάγκης.
Όχι «μπάλωμα» ενός κτηριακού προβλήματος με περισσότερα άτομα μέσα στους ίδιους χώρους.
Θέλουμε το σχολείο που αξίζουν τα παιδιά μας.
Γιατί η ειδική αγωγή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τη λογική του «όπως-όπως θα βολευτούμε».
Τα παιδιά μας δεν περισσεύουν.
Οι ανάγκες τους δεν περισσεύουν.
Και η ασφάλεια και η αξιοπρέπειά τους δεν είναι διαπραγματεύσιμες.
