Η ταινία μυθοπλασίας του Γιάννη Οικονομίδη, “Σπασμένη Φλέβα”, επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην κατηγορία Βραβείου Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους των Όσκαρ
Η Σπασμένη Φλέβα, το ατόφιο, σκληρό αστικό δράμα του Γιάννη Οικονομίδη με τραγικούς ήρωες βουτηγμένους σε ένα οδυνηρό ταξίδι μιας σύγχρονης Ελλάδας κέρδισε κριτικούς, κοινό και συνεχίζει την πορεία του στα Όσκαρ 2027.
Η ταινία επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα την κατηγορία Βραβείου Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους στο πλαίσιο της 99ης διοργάνωσης της Ακαδημίας Κινηματογράφου (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) των Η.Π.Α.
Η επιλογή πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο (άρθρο 35 του ν. 3905/2010 και τη σχετική υπουργική απόφαση), βάσει του οποίου η ελληνική υποψηφιότητα προτείνεται από το Υπουργείο Πολιτισμού έπειτα από σύμφωνη γνώμη δεκατριμελούς Επιτροπής.
Τα μέλη της Επιτροπής, τα οποία ορίζονται από το Υπουργείο κατόπιν υποδείξεων από τους θεσμικούς φορείς του κινηματογράφου, συνεδρίασαν για το έτος 2026 και πρόκριναν κατά πλειοψηφία τη Σπασμένη Φλέβα του Έλληνα δημιουργού.
«Μια ταινία αφηγηματικά, καλλιτεχνικά και τεχνικά άρτια, η οποία παράλληλα επαναγράφει μοτίβα της αρχαίας τραγωδίας με έναν τρόπο αναγνωρίσιμο σε διεθνές κοινό»
Στο σκεπτικό της, η Επιτροπή χαρακτήρισε το φιλμ ως μια αφηγηματικά, καλλιτεχνικά και τεχνικά άρτια δημιουργία, η οποία ανασυνθέτει μοτίβα της αρχαίας τραγωδίας με τρόπο προσβάσιμο και αναγνωρίσιμο στο διεθνές κοινό.
Εστιασμένη στο αδιέξοδο ενός κεντρικού χαρακτήρα στην Ελλάδα του σήμερα, η ταινία καταφέρνει να συνδέσει το οικουμενικό με το τοπικό στοιχείο μέσα από τη σκηνοθετική ματιά ενός δημιουργού με διεθνή αναγνώριση.
Ο Υφυπουργός Πολιτισμού έκανε αποδεκτή την εισήγηση εκδίδοντας τη σχετική απόφαση (ΥΠΠΟ/393781/04.09.2026), ενώ το Υπουργείο δρομολογεί ήδη τις διαδικασίες για την τυπική ολοκλήρωση της φακέλου εκπροσώπησης σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ακαδημίας.
Μια αρχαία τραγωδία σε σκληρούς καιρούς
Έξι χρόνια μετά την Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς, ο Γιάννης Οικονομίδης επέστρεψε με την έκτη μεγάλου μήκους ταινία του, υπογράφοντας το σενάριο μαζί με τον σταθερό συνεργάτη του, Βαγγέλη Μουρίκη.
Η πλοκή παρακολουθεί τον Θωμά Αλεξόπουλο, έναν μεσήλικα επιχειρηματία που βλέπει τη ζωή του να καταρρέει. Όταν η σύγκρουσή του με έναν τοπικό τοκογλύφο ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, ο Αλεξόπουλος ρίχνεται στους δρόμους αναζητώντας απεγνωσμένα μια σανίδα σωτηρίας.
Ο χρόνος για να σώσει την οικογενειακή του εστία μετρά αντίστροφα και η πίεση γίνεται αβάσταχτη. Καθώς όλες οι συγκυρίες στρέφονται εναντίον του, ένα φαινομενικά απλό σχέδιο της τελευταίας στιγμής προβάλλει ως η μόνη διέξοδος πριν την οριστική πτώση.
Η Σπασμένη Φλέβα συνθέτει ένα σκοτεινό, καθαρόαιμο αστικό δράμα, επανδρωμένο με μοιραίους χαρακτήρες που κινούνται στα όρια ενός γκρίζου και επικίνδυνου κόσμου.
«Το σινεμά του Οικονομίδη είναι έτσι ένα οικείο σινεμά και ως εκ τούτου, ένα κατ’ εξοχήν λαϊκό σινεμά» έγραψε στο in για την Σπασμένη Φλέβα ο Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου. «Αρδεύει τα δραματικά στοιχεία στις συμπεριφορές γύρω μας, τα αόρατα σχήματα εντός της καθημερινής επικοινωνίας και τα επιστρέφει σε μορφή ταινίας. Σε ένα βαθμό τα παρωδεί, αδιαμφισβήτητα· παράλληλα όμως τα αποκαλύπτει, απογυμνώνει την υπόγεια, κανονικοποιημένη και κατά συνέπεια, αδιόρατη παραληρηματική οργή που εμφωλεύει στην καθημερινότητα και την επεξεργάζεται.
Θα ξέραμε άραγε ότι υπάρχει αυτή η οργή κι ακόμα περισσότερο, πώς μοιάζει, αν δεν είχαν υπάρξει οι ταινίες του Οικονομίδη; Σίγουρα τη διαισθανόμαστε, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα την είχαμε δει ποτέ στην αποκρυσταλλωμένη μορφή της πρώτης ύλης για την αφήγηση ιστοριών. Ήταν τόσο παραγνωρισμένη που ακόμα και τώρα που την έχουμε δει στο πανί, εξακολουθούμε να έχουμε απορίες γι’ αυτή: Σε τι οφείλεται; Πότε ξεκίνησε να διατρέχει οριζόντια την κοινωνία; Ο Οικονομίδης δεν έχει απαντήσεις γι’ αυτά και δεν έχει κανένα λόγο να έχει. Σκηνοθέτης είναι, όχι ανθρωπολόγος.
Ωστόσο, ό,τι πιο κοντινό έχει δώσει σε απάντηση είναι η Σπασμένη Φλέβα. Έχει ήδη σχολιαστεί πολλάκις ότι αυτή τη φορά ο Οικονομίδης βγήκε από την πεπατημένη του λούμπεν περιθωρίου (ή στην περίπτωση του Σπιρτόκουτου, του λούμπεν μικροαστισμού) και έβαλε στο επίκεντρο την περιβόητη «μεσαία τάξη» της χώρας – αυτή στην οποία όλοι νομίζουν ότι ανήκουν, ελάχιστοι ανήκουν πραγματικά και κάποιοι από αυτούς που μισο-ανήκουν, δεν θα άνηκαν χωρίς δανεικά.
Σ’ αυτή την τελευταία περίπτωση εμπίπτει και ο αντι-ήρωας του Θωμά Αλεξόπουλου που ενσαρκώνει ο Βασίλης Μπισμπίκης, αλλά και όλοι οι ‘φίλοι’ στους οποίους απευθύνεται να τον συνδράμουν με δανεικά για να ξεπληρώσει τον τοκογλύφο και να σώσει το σπίτι του. Όλοι ζουν χρεωμένοι, όλοι έχουν εκκρεμότητες και βασίζονται σε μία ροή χρήματος υπόλογη σε κάποιον άλλον, όχι σε κάποια περιουσία που έχουν σε δικό τους καταπίστευμα».
Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Μπισμπίκης, Μαρία Κεχαγιόγλου, Μπέττυ Αρβανίτη, Στάθης Σταμουλακάτος, Σοφία Κουνιά, Γιάννης Νιάρρος, Γιάννης Αναστασάκης, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Κλέλια Ρένεση, Αναστασία Χατζηαθανασίου, Δημήτρης Καπετανάκος και Μαρία Καλλιμάνη ενώ το τραγούδι των τίτλων τέλους υπογράφουν οι ΛΕΞ & Kepler is Free.
