Φλερτάροντας με τους «νοικοκυραίους»

Το «καλάθι» της φετινής ΔΕΘ θα έχει, όπως όλα δείχνουν, κάτι για όλους – ή σχεδόν όλους. Μέτρα, παροχές, οικονομικές διευκολύνσεις, μεταρρυθμίσεις κλπ, που θα αγγίζουν πολλές κοινωνικές και πληθυσμιακές ομάδες, επιχειρήσεις, επαγγελματίες κλπ.

Ο σχεδιασμός του “καλαθιού” ξεκίνησε με διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι η κυβέρνηση θα είναι εξαιρετικά φειδωλή και δεν πρόκειται να μοιράσει «ούτε ένα ευρώ παραπάνω από όσα αντέχει η οικονομία και απ’ όσα επιτρέπει η δημοσιονομικά κατάσταση της χώρας».

Φαίνεται όμως ότι το χρήμα έχει αρχίσει να ρέει από τα δημοσιονομικά… “μπατζάκια” και το κονδύλι των παροχών στη ΔΕΘ συνεχώς αυξάνεται.

Στη διανομή προηγούνται οι οικονομικά ευάλωτοι και οι ασθενέστεροι. Πρέπει όμως να περισσέψουν αρκετά για να… “γλυκαθεί κάπως και η μεσαία τάξη, που έχει αρχίσει να “κάνει νερά” στη ΝΔ, όπως έδειξαν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις

Αυτήν θέλει να ευχαριστήσει, να ικανοποιήσει και να προσελκύσει η κυβέρνηση, λαμβάνοντας υπόψη τις τάσεις που διαμορφώνονται στο εκλογικό σώμα και τις δικές της ανάγκες ενόψει της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Με την ευγενική χορηγία του…ΦΠΑ

Το κράτος δεν χρειάστηκε να ανακαλύψει κάποιο νέο φορολογικό κοίτασμα. Του το παρέδωσε έτοιμο η ακρίβεια, στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος και σε κάθε καθημερινή συναλλαγή.

Στο επτάμηνο, τα καθαρά φορολογικά έσοδα ξεπέρασαν τον στόχο κατά σχεδόν 1 δισ. ευρώ. «Πρωταγωνιστής» είναι ο ΦΠΑ, με εισπράξεις αυξημένες κατά περίπου 2 δισ. ευρώ σε σχέση με πέρυσι χάρις στην ευγενική χορηγία των ανατιμήσεων.

Όσο ακριβότερα γίνονται τα βασικά αγαθά, τόσο περισσότερα εισπράττει το Δημόσιο. Μόνο που ο ΦΠΑ είναι ο πλέον άδικος κοινωνικά φόρος: επιβάλλεται με τον ίδιο συντελεστή σε όλους, αλλά αφαιρεί πολύ μεγαλύτερο μέρος από το εισόδημα των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων.


Απογοήτευση

Απογοητευτική είναι η ανάλυση για τους καθαρούς μισθούς στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια, οι μισθοί αποκλίνουν από την Ευρωζώνη και συγκλίνουν όλο και ταχύτερα με τα Βαλκάνια (Βουλγαρία – Ρουμανία), όπως αναφέρει η ΕΝΥΠΕΚΚ του Αλέξη Μητρόπουλου.

Εξάλλου, στις 12-11-2025 και η Eurostat δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της τον μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης ανά εργαζόμενο κατατάσσοντας τη χώρα μας στην προτελευταία θέση σε ολόκληρη την ΕΕ των 27 κρατών-μελών (ακολουθεί μόνο η Βουλγαρία) με ετήσιο εισόδημα 17.954 ευρώ.

Βεβαίως, έχει προηγηθεί και ο ΟΟΣΑ που, στην Ετήσια Έκθεσή του για τους φόρους και τους μισθούς
στα κράτη-μέλη του, δυσαρεστώντας την κυβέρνηση είχε καταγράψει αδιάσειστα στοιχεία, αναφέροντας ότι: «Μείωση των πραγματικών μισθών μεγαλύτερη από 5,0% σημειώθηκε σε εννέα χώρες μεταξύ των οποίων η Ελλάδα (-7,4%)».

ΜΙΣΘΟΣ Ελλάδα 2.0

Την τελευταία ημέρα του Μαρτίου του 2021, η κυβέρνηση παρουσίασε στον ελληνικό λαό το εθνικό σχέδιο για την αξιοποίηση των χρημάτων που θα λάμβανε η χώρα από την Ε.Ε. μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Το σχέδιο αυτό το ονόμασαν «Ελλάδα 2.0».

Τα χρήματα που προϋπολογίστηκαν ήταν πολλά, σχεδόν 36 δισ. ευρώ. Και με αυτά, υποσχέθηκαν πως θα αντιμετωπίζονταν τα παραγωγικά και επενδυτικά κενά που είχε τότε η ελληνική οικονομία.

Η χώρα θα έμπαινε σε τροχιά μόνιμης, δυναμικής και ανθεκτικής ανάπτυξης. Θα συγκλίναμε ως χώρα με την υπόλοιπη Ε.Ε. και θα μειώνονταν οι ανισότητες στην ελληνική κοινωνία.

Τώρα που το Ταμείο Ανάκαμψης τελειώνει, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα πάρουμε τα προαναφερόμενα ποσά. Αλλά κι αν τα πάρουμε, το τρένο το έχουμε χάσει. Ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από 2,4% που προβλέφθηκε για το 2026 υπολογίζεται να πέσει στο 1,7% το 2027, σε 1,6% το 2028 και 1,3% το 2029. Η δυναμική και ανθεκτική ανάπτυξη πήγε περίπατο.

Σε απλά ελληνικά, χρήμα έρρευσε άφθονο στη χώρα. Αποτέλεσμα όμως δεν υπήρξε, ούτε όπως το υποσχέθηκε η κυβέρνηση ούτε όπως το είχε ανάγκη ο ελληνικός λαός μετά απ’ όσα υπέστη με την πολιτική των μνημονίων. Στην πράξη και εκ του αποτελέσματος, βάσει του κυβερνητικού σχεδίου, αυτό το παιχνίδι με το κοινοτικό χρήμα έληξε 2-0 σε βάρος του ελληνικού λαού.

Μαύρα σύννεφα

Μπήκε ο Σεπτέμβρης και η τιμή του πετρελαίου πήρε πάλι την ανηφόρα στις διεθνείς αγορές

Τα μαύρα αυτά σύννεφα απειλούν φυσικά και τη χώρα μας, ενόψει και του επερχόμενου χειμώνα. Πόσο θα κοστίζει για παράδειγμα το πετρέλαιο θέρμανσης από τις 15 Οκτωβρίου που θα ξεκινήσει η περίοδος διάθεσής του;

Για την ιστορία, πέρυσι τον Οκτώβριο, η τιμή εκκίνησης του πετρελαίου θέρμανσης ήταν περίπου στα 1,10 ευρώ το λίτρο, αποτελώντας μια από τις χαμηλότερες τιμές εκκίνησης των τελευταίων ετών

Η τιμή αυτή μπορεί να φαντάζει πλέον μια ωραία ανάμνηση αυτή τη σεζόν, λένε παράγοντες της αγοράς.

Τι θα κάνει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα; Για να μην «παγώσουν» τα νοικοκυριά;

Αναμφίβολα, οι προσευχές στον καλό «καιρό» δεν φτάνουν για να ανακόψουν το «τρενάκι του ενεργειακού τρόμου». Η κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να σκεφτεί τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης, αλλά κυρίως του ΦΠΑ στην τιμή του καυσίμου.

Η αριθμητική της συρρίκνωσης

Το δημογραφικό δεν αποτελεί πλέον μια αφηρημένη στατιστική πρόβλεψη, αλλά μια απτή πραγματικότητα που αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο και στις σχολικές αυλές. Το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς ηχεί σε ένα τοπίο που αλλάζει δραματικά, φέρνοντας την εκπαιδευτική κοινότητα αντιμέτωπη με τη συνεχή μείωση του μαθητικού δυναμικού.

Η υπογεννητικότητα που σφράγισε την περασμένη δεκαετία μεταφέρεται πλέον αυτούσια στα θρανία.

• Δεκάδες σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα, κυρίως στην περιφέρεια αλλά πλέον και σε αστικά κέντρα, αναστέλλουν τη λειτουργία τους ή συγχωνεύονται λόγω έλλειψης ελάχιστου αριθμού μαθητών.
• Η ύπαιθρος πλήττεται περισσότερο, με τα χωριά να χάνουν το τελευταίο ζωντανό κύτταρο κοινωνικής συνοχής, το τοπικό σχολείο.

Τα σημάδια είναι αποθαρρυντικά. Στις 11 Σεπτεμβρίου (2026) θα περάσουν το κατώφλι της Α’ Δημοτικού 69.895 μαθητές και μαθήτριες, όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο Παιδείας. Κατά την περσινή σχολική χρονιά τα «πρωτάκια» ήταν 71.181. Τριάντα χιλιαδες λιγότερα μέσα σε μια δεκαετία, όπως δήλωσε η αρμόδια υπουργός Παιδείας

Το δημογραφικό δείχνει το πιο σκληρό του πρόσωπο. Το «άδειασμα» των σχολικών αιθουσών δεν συνιστά απλώς ένα διοικητικό πρόβλημα διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, αλλά δείκτη μιας βαθύτερης κοινωνικοοικονομικής μετατοπίσης.


Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι»

Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, ακούμε περίπου τα ίδια: ο τζίρος των εμπορικών καταστημάτων υποχώρησε κατά τη διάρκεια των θερινών εκπτώσεων. Εδώ και χρόνια, άλλωστε, η εμπορική κοινότητα προειδοποιεί για την απώλεια εσόδων με τέτοια συνέπεια, ώστε, αν αθροίσει κανείς όλες τις σχετικές διαπιστώσεις, θα μπορούσε να συμπεράνει ότι ο εκπτωτικός τζίρος έχει προ πολλού εξαϋλωθεί.

Τους περισσότερους μήνες του έτους οι τιμές στην πλειονότητα των εμπορικών καταστημάτων διατηρούνται σε επίπεδα που αποθαρρύνουν τις αγορές. Και όταν έρχονται οι εκπτώσεις, οι τιμές προσγειώνονται σε φυσιολογικά και όχι σε εκπτωτικά επίπεδα, έναντι μιας κοινωνίας σκληρά δοκιμασμένης, με την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών να έχει διαβρωθεί από την άνοδο του κόστους ζωής. Με τη στάση του αυτή το εμπόριο δεν προσελκύει τον πελάτη, τον απομακρύνει.

Ο έμπορος έχει κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρεται για τις δυσκολίες της αγοράς. Έχει, όμως, και την υποχρέωση να κοιτάζει πρώτα τη δική του βιτρίνα, τη δική του τιμολογιακή πολιτική, το δικό του προϊόν και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον πελάτη. Ας μην ξεχνάμε, τέλος, ότι στον έμπορο αναλογούν και τα κέρδη, αλλά και οι ζημιές. Τόσο απλά. Για να αποδίδουμε «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι…».

Δεν αλλάζει το πολιτικό σκηνικό

Δεν είναι αισιόδοξα τα μηνύματα για το πολιτικό σύστημα μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, καθώς οι πρώτες μετρήσεις των δημοσκοπήσεων στο παρασκήνιο δείχνουν πως το πολιτικό σκηνικό δεν αλλάζει: Η κυβέρνηση, παρά το εντυπωσιακό «ντεμαράζ» παροχολογίας, δεν ξεπερνά σε καμία μέτρηση το ποσοστό των ευρωεκλογών. Την ίδια στιγμή, η ΕΛ.Α.Σ., παρότι είχε… προαναγγελθεί από το καλοκαίρι ότι το φθινόπωρο θα μείνει καθηλωμένη, εμφανίζεται ως το μόνο κόμμα που θα μπορούσε να συντελέσει στην ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, συμβάλλοντας στην επαναφορά ενός –έστω και ισχνού– δικομματισμού.

Οι εκτιμήσεις στο Μαξίμου πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές, ήταν πως η ΝΔ θα μπορούσε με μια καλή προεκλογική εκστρατεία διαρκείας να φτάσει το ποσοστό των ευρωεκλογών και να επιχειρήσει να γράψει μπροστά το «3», ώστε να έχει ελπίδες για μια μικρή άνοδο σε δεύτερες εκλογές με τον διεμβολισμό του ΠΑΣΟΚ.


Τσίπρας: στη ΔΕΘ για το rebranding

Στη Θεσσαλονίκη βρίσκονται ήδη οι επιτελείς της ΕΛΑΣ και ο Αλέξης Τσίπρας φιλοδοξεί να βάλει ένα κομβικό λιθαράκι στην εκλογική προσπάθεια της Συμπαράταξης. Στην πραγματικότητα, επιχειρεί να ολοκληρώσει την καινούργια εικόνα που έχει αρχίσει να φιλοτεχνείται, τόσο για τον ίδιο όσο και για το εγχείρημά του.

Ο πρώην πρωθυπουργός προσέρχεται στη Θεσσαλονίκη με διαφορετικό προφίλ, ώστε από τη μια να μη φοβίσει τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους και από την άλλη να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα που πειστικά θα φαίνεται ως ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο – ολοκληρώνοντας και έναν προσωπικό, πολιτικό κύκλο rebranding.

«Οι θέσεις μας, δεν γεννήθηκαν σε κάποιο εργαστήριο, σε δοκιμαστικούς σωλήνες επικοινωνίας, με σκοπό να χαϊδέψουν αφτιά», επεσήμανε. Απευθυνόμενος ωστόσο ειδικά σε «οικογενειάρχες, εργαζόμενους και νέους»

– η ΔΕΘ, περιγράφεται ως ο πρώτος σταθμός της «μεγάλης εξόρμησης στον λαό».

Παράλληλα, ο Τσίπρας περιέγραψε πως το πρόγραμμα που θα παρουσιαστεί αποδεικνύει πως «μοναδικός αντίπαλος της ΕΛΑΣ είναι η ΝΔ»: «Κανένας περισπασμός, κανένα τεχνητό εμπόδιο, απ’ όπου κι αν προέρχεται, δεν πρόκειται να μας αποπροσανατολίσει από τον στόχο αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά – μια έμμεση αναφορά στην πραγματική, πρώτη μεγάλη μάχη που διεξάγεται, αυτή τη στιγμή στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Μαξίμου – Σαμαράς: Aγεφύρωτο χάσμα

Σχεδόν τρεις μήνες ύστερα από τον σαμαρικό χρησμό «έχω πάρει τις αποφάσεις μου, επιτρέψτε μου να τις ανακοινώσω όταν και όπως πρέπει» καταγράφονται οι πιο ισχυροί τριγμοί στη γαλάζια πολυκατοικία, σηκώνοντας ακόμα και συζητήσεις που φτάνουν μέχρι το πιθανό μετεκλογικό τοπίο.

Από τη μία, κυβερνητικά και κομματικά στελέχη συντονίζονται σε φαρμακερά βέλη, έως ειρωνείες και απαξιωτικά σχόλια, παλεύοντας να κόψουν τη φόρα του πρώην πρωθυπουργού. Από την άλλη, ο Μεσσήνιος κινείται μεθοδικά, χωρίς βιασύνη, για τη δημιουργία κόμματος και έχει αποφασίσει να αξιοποιεί κάθε ευκαιρία ενίσχυσης της επιρροής του σε απογοητευμένα από τη σημερινή ηγεσία ακροατήρια της παράταξης και όχι μόνο.

Εξάλλου, τη γραμμή χάραξε πρώτος ο Παύλος Μαρινάκης, λέγοντας δηκτικά πως ο Σαμαράς «είναι πολλά χρόνια στη ΝΔ, με ένα διάλειμμα με την Πολιτική Ανοιξη, για να θυμάται Ιστορία».