Ο απογευματινός περίπατος που διοργανώσαμε για να επισκεφθούμε την Παναγία Καθολική Γαστούνης και το Μουσείο Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα δεν ήταν απλά μια βόλτα με επισκέψεις, αλλά ένα ταξίδι στον χρόνο!

Δύο διαφορετικοί χώροι, δύο διαφορετικές ιστορίες, αλλά και οι δύο γεμάτοι μνήμες και αξία. Η Παναγία Καθολική αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Ηλείας, ενώ η έκθεση για τον Νίκο Μπελογιάννη, μέσα από προσωπικά αντικείμενα, φωτογραφίες και ιστορικά τεκμήρια, μας φέρνει πιο κοντά σε μια σημαντική περίοδο της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Στην Παναγία Καθολική νιώθεις τον χρόνο να έχει αφήσει το αποτύπωμά του. Ένας τόπος με βαθιά ιστορία γύρω από τη θρησκεία μας και ιδιαίτερη σημασία για την περιοχή μας.

Η ξενάγηση από τον ιερέα της εκκλησίας ήταν πολύ κατατοπιστική. Με λίγα λόγια, όπως μας πληροφόρησε, σύμφωνα με επιγραφή της αψίδας, κτήτορες του ναού είναι οι αδελφοί Καλληγόπουλοι και οι συμβίες τους, με δαπάνη των οποίων ανεγέρθηκε το 1279 ο ναός, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Οι κτήτορες ανήκαν προφανώς στους Έλληνες άρχοντες που διατήρησαν τα προνόμιά τους δηλώνοντας υποταγή στους Λατίνους.

Μπορεί τότε να δήλωσαν υποταγή για να μη χάσουν τα συμφέροντά τους, όμως σήμερα εμείς έχουμε τη δυνατότητα, μέσω αυτού του μνημείου που δημιούργησαν, να μαθαίνουμε ιστορία πριν από περίπου 700 χρόνια.

Στο Μουσείο Μπελογιάννη έρχεσαι αντιμέτωπος με μια άλλη πλευρά της ιστορίας μας, μέσα από φωτογραφίες που παρουσιάζουν πρόσωπα και γεγονότα, καθώς και χειρόγραφα σημειώματα που μας δείχνουν έναν άνθρωπο με μια ζωή αφιερωμένη στον αγώνα, με θάρρος και αξιοπρέπεια. Έναν άνθρωπο αλύγιστο μπροστά στις δοκιμασίες, με πίστη στα ιδανικά του μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ήταν ο άνθρωπος που είχε το θάρρος να κοιτάξει στα μάτια τους στρατοδίκες και να τους πει τις ιστορικές φράσεις:

«Αγαπάμε την Ελλάδα και τον λαό της περισσότερο απ’ αυτούς που μας κατηγορούν. Αγαπάμε την Ελλάδα με την καρδιά μας και με το αίμα μας».

Και δεν ήταν καν 40 ετών… Ήταν μόλις 37 ετών.

Η έκπληξή μας ήταν όταν, ανάμεσα στα χειρόγραφα, υπήρχε ένα σημείωμα του συνταξιούχου εκπαιδευτικού Χαράλαμπου Γιαννόπουλου, το οποίο αναφερόταν στον άνθρωπο που τον μόρφωσε και του έδωσε τα κατάλληλα εφόδια ώστε να αποκτήσει κρίση και λογική, επηρεάζοντάς τον βαθιά.

Ήταν ο καθηγητής και τότε Γυμνασιάρχης στην Αμαλιάδα, Ανδρέας Παπαθεοδώρου, από τη Γορτυνία. Ο κ. Μπάμπης, ως Γορτύνιος, έγραψε με πολλά στοιχεία το βιογραφικό του, πήρε την έγκριση από την επιτροπή της Βουλής που είχε την ευθύνη για την ίδρυση του Μουσείου και το χειρόγραφο αυτό κοσμεί σήμερα το Μουσείο.

Εξέχουσα θέση έχει το παλτό του, το οποίο παρέδωσε πριν από την εκτέλεσή του στην Έλλη Παππά, καθώς και η τραπεζαρία, την οποία χάρισε η Διδώ Σωτηρίου μαζί με πολλά οικιακά σκεύη της εποχής εκείνης. Η Διδώ μεγάλωσε το παιδί του Νίκου και της Έλλης, τον Νίκο Μπελογιάννη. Ήταν 13 χρόνων όταν η Έλλη βγήκε από τη φυλακή.

Έχει γίνει πάρα πολύ σωστή δουλειά, ώστε τα γεγονότα και οι μνήμες που αναφέρονται στην έκθεση να αξίζει να μην ξεχαστούν. Γιατί τελικά η ιστορία δεν είναι μόνο όσα διαβάζουμε στα βιβλία, αλλά είναι οι τόποι, οι άνθρωποι και οι μνήμες που παραμένουν ζωντανές.

Και αυτή την ιστορία αξίζει να την ανακαλύπτουμε, να τη γνωρίζουμε και να τη μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές.

Κλείνοντας, θα ήθελα, πολύ ταπεινά, να παροτρύνω όλους όσοι δεν έχουν επισκεφθεί αυτά τα δύο ιστορικά μνημεία να το κάνουν, αλλά και οποιονδήποτε πολιτιστικό χώρο να τον επισκέπτονται.

Αξίζει, αγαπητοί μας φίλοι και φίλες, να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να γνωρίσουμε καλύτερα τον τόπο μας και τις ιστορίες που κρύβει.

Συγχαρητήρια στον Δήμο Ήλιδας και σε όλους τους συντελεστές, και ιδιαίτερα στη Βουλή των Ελλήνων, που, όπως πληροφορηθήκαμε, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της μόνιμης έκθεσης «ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ».

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ