Η παρουσία του συνδέθηκε με σημαντικές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ μέσα από τους ρόλους του δημιούργησε χαρακτήρες που έμειναν στη μνήμη του κοινού.
Σε ηλικία 74 ετών πέθανε ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους χαρακτηριστικούς και ιδιαίτερα αγαπητούς ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα της καλλιτεχνικής ζωής, καθώς εκτός από ηθοποιός ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, το σενάριο, την ποίηση και το τραγούδι.
Γεννημένος και μεγαλωμένος στα Φιλιατρά Μεσσηνίας, την 1η Αυγούστου 1952, ο Καλογερόπουλος ακολούθησε από νωρίς τον δρόμο της υποκριτικής. Σπούδασε στις δραματικές σχολές Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών, ενώ η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση έγινε στον «Χριστό ξανασταυρώνεται» του Νίκου Καζαντζάκη. Ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρά τηλεοπτικών παραγωγών, πριν από την καθιέρωσή του στη μεγάλη οθόνη.
Οι σπουδαίοι ρόλοι
Η μεγάλη κινηματογραφική του διαδρομή ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με την εμφάνισή του στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα» το 1981. Η ερμηνεία του απέσπασε διάκριση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και αποτέλεσε την αφετηρία για μια σειρά σημαντικών κινηματογραφικών παρουσιών.
Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην ταινία «Άρπα Colla», ενώ το 1983 ήρθε ένας ακόμη σημαντικός σταθμός με το «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη. Η ταινία, που απέσπασε σημαντικές διακρίσεις, έδωσε στον Καλογερόπουλο την ευκαιρία να ξεχωρίσει για ακόμη μία φορά με την ερμηνεία του.
Έναν χρόνο αργότερα, το 1984, συμμετείχε στη «Λούφα και Παραλλαγή», μια από τις ταινίες που σημάδεψαν το ελληνικό σινεμά της εποχής. Για την ερμηνεία του είχε τιμηθεί με το Α΄ Βραβείο Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Η παρουσία του δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στις ταινίες εκείνης της περιόδου. Ο Καλογερόπουλος συνέχισε να συμμετέχει σε κινηματογραφικές και θεατρικές παραγωγές, διατηρώντας ένα προσωπικό ύφος που τον έκανε να ξεχωρίζει.
Η δική του ματιά πίσω από την κάμερα
Παράλληλα με την υποκριτική, ο Νίκος Καλογερόπουλος ασχολήθηκε ενεργά με τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία, επιδιώκοντας να εκφράσει μέσα από τα έργα του μια περισσότερο προσωπική ματιά πάνω στους ανθρώπους και την κοινωνία.
Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές δημιουργικές του δουλειές ήταν και οι «Ιππείς της Πύλου», ταινία του 2011, στην οποία είχε πολλαπλό ρόλο. Η συγκεκριμένη δημιουργία αποτύπωνε και την ιδιαίτερη σχέση του καλλιτέχνη με τη Μεσσηνία και τον τόπο καταγωγής του.
Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα υπήρξε ευρύτερη από την υποκριτική. Η ποίηση και το τραγούδι αποτέλεσαν επίσης κομμάτια της δημιουργικής του ταυτότητας, ενώ στο θέατρο είχε παρουσιάσει και δικά του έργα. Το πρώτο θεατρικό του έργο, ο «Μπαμπούλας», παρουσιάστηκε το 1976 στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Μια χαρακτηριστική παρουσία του ελληνικού σινεμά
Ο Νίκος Καλογερόπουλος ανήκε σε εκείνη τη γενιά ηθοποιών που συνέδεσαν την παρουσία τους με μια περίοδο κατά την οποία ο ελληνικός κινηματογράφος αναζητούσε νέες θεματολογίες, νέες μορφές έκφρασης και διαφορετικούς χαρακτήρες.
Οι ερμηνείες του σε ταινίες όπως το «Μάθε παιδί μου γράμματα», το «Ρεμπέτικο» και η «Λούφα και Παραλλαγή» αποτέλεσαν σημαντικούς σταθμούς μιας πορείας που χαρακτηρίστηκε από έντονη προσωπικότητα και ξεχωριστή σκηνική παρουσία.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε από τη ζωή στα 74 του, έχοντας αφήσει πίσω του μια διαδρομή που ξεπέρασε τα όρια της υποκριτικής και τον κατέστησε μια από τις ιδιαίτερες μορφές του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.
Συλλυπητήρια δήλωση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ
«Ο Τομέας-Δίκτυο Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και η Υπεύθυνη Κ.Τ.Ε. Πολιτισμού – Βουλευτής Λακωνίας κα Νάγια Γρηγοράκου αποχαιρετούν τον ηθοποιό Νίκο Καλογερόπουλο.
Ηθοποιός με σπουδαία διαδρομή στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο ξεχώρισε για τον ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας του.
Ανήσυχο και ασυμβίβαστο πνεύμα ασχολήθηκε παράλληλα με τη σκηνοθεσία, τη συγγραφή, την ποίηση και το τραγούδι.
«Η τέχνη, χωρίς πολιτική, δεν έχει νόημα.»
Αυτή η φράση χαρακτήρισε όλη την πορεία του Νίκου Καλογερόπουλου και τον έκανε να ξεχωρίσει για το ήθος του.
Επιλεκτικός και πολυτάλαντος αφήνει πίσω του σημαντικό έργο.
Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του».
