Η τραγική ιστορία της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι, η οποία είχε έναν ανεξήγητο θάνατο, μόλις στα 23 της
Ήταν το πρότυπο της αναγεννησιακής ομορφιάς. Μια εμβληματική θεά. Μπορεί να μην γνωρίζετε το όνομά της — Σιμονέτα Βεσπούτσι — αλλά σχεδόν σίγουρα την αναγνωρίζετε όταν τη βλέπετε. Είναι η Αφροδίτη, που αναδύεται από τη θάλασσα πάνω σε ένα ουράνιο όστρακο, σε έναν από τους πιο διάσημους πίνακες της Αναγέννησης: «Η Γέννηση της Αφροδίτης» του Σάντρο Μποτιτσέλι. Και πέθανε πριν ο σπουδαίος καλλιτέχνης ακουμπήσει ποτέ πινέλο σε καμβά.
Η Σιμονέτα Βεσπούτσι ήταν μούσα όχι μόνο του Μποτιτσέλι, αλλά κι άλλων Φλωρεντίνων ζωγράφων και ποιητών. Και ο πρόωρος θάνατός της, σε ηλικία 23 ετών προβλημάτιζε τους ερευνητές για αρκετά χρόνια.
Το 2019, επιστήμονες χρησιμοποίησαν έναν αλγόριθμο αναγνώρισης προσώπου εκπαιδευμένο σε μοντέλο βαθιάς εκμάθησης για να αναλύσουν τις απεικονίσεις της Βεσπούτσι, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα έπασχε από όγκο στην υπόφυση, ο οποίος μπορεί να προκαλεί χαρακτηριστικές αλλαγές στο πρόσωπο. Τώρα, μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Paolo Pozzilli, ενδοκρινολόγο στο Πανεπιστήμιο Campus Bio-Medico της Ρώμης, ο οποίος ήταν συν-συγγραφέας εκείνης της εργασίας του 2019, επανεξέτασε την περίεργη υπόθεση του θανάτου της Βεσπούτσι, αντλώντας στοιχεία από ιστορικές αφηγήσεις των τελευταίων ημερών της. Η έρευνά τους δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα στο περιοδικό Endocrinology, Diabetes & Metabolism.
Ο Pozzilli και οι συνάδελφοί του υποστηρίζουν ότι η Φλωρεντινή ευγενής πιθανότατα πέθανε όταν ο όγκος της υπόφυσής της αιμορράγησε ακατάσχετα μετά από κάποιο οξύ τραύμα, που πιθανώς υπέστη κατά τη διάρκεια χορού σε μια από τις αίθουσες όπου σύχναζε ή από κάποια σωματική επίθεση.
Η ιστορία λέει ότι η Σιμονέτα Βεσπούτσι κατέρρευσε σε έναν χορό τον Απρίλιο του 1476 μετά από μια ακατάσχετη ρινορραγία. Μέσα σε λίγες μέρες, κατέληξε. Σύμφωνα με την αλληλογραφία μεταξύ του πεθερού της και ενός ισχυρού προστάτη των καλλιτεχνών της Αναγέννησης, η Βεσπούτσι υπέφερε φρικτά στις τελευταίες της ημέρες. Περισσότερες ρινορραγίες, καταρροή, υψηλός πυρετός, συντριπτικοί πονοκέφαλοι και εμετός ταλαιπώρησαν τη νεαρή γυναίκα.
Οι γιατροί που παρακολουθούσαν τη Βεσπούτσι ήταν μπερδεμένοι. Ένας, ο Maestro Stephano, πίστευε ότι η ασθένειά της ήταν εγγενής, ίσως προκλήθηκε από τη διαμονή της στο αρχοντικό του συζύγου της. Αλλά ο Maestro Moyse διαφωνούσε. Πίστευε ότι η Βεσπούτσι πέθαινε από φυματίωση.
Ο Pozzilli και οι συν-συγγραφείς του υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι η Σιμονέτα Βεσπούτσι μπορεί να χόρεψε μέχρι θανάτου. Οι χοροί κατά την Αναγέννηση συχνά περιλάμβαναν γρήγορες κινήσεις και άλματα. Αυτός ο έντονος χορός θα μπορούσε να προκαλέσει την ταχεία διόγκωση του όγκου της υπόφυσής της, οδηγώντας τελικά στον θάνατό της. «Οι επιστολές μεταξύ του Πιέρο Βεσπούτσι και του Λορέντζο των Μεδίκων σχετικά με τις τελευταίες ημέρες της Σιμονέτα, αναφέρουν ότι κατέρρευσε κατά τη διάρκεια ενός χορού και στη συνέχεια ξεκουραζόταν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο όπου υπέφερε από φρικτούς πονοκεφάλους, παραισθήσεις, εμετό και υψηλό πυρετό», δήλωσε η Domiziana Nardelli, ειδικευόμενη ΩΡΛ στο Πανεπιστήμιο Campus Bio-Medico της Ρώμης και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Αυτά είναι όλα συμπτώματα ενός ταχέως αναπτυσσόμενου όγκου της υπόφυσης».
Οι συγγραφείς προτείνουν επίσης ότι η Σιμονέτα Βεσπούτσι θα μπορούσε να είχε δεχθεί επίθεση από κάποιον άνδρα προς το τέλος της ζωής της. Ο ποιητής της Αναγέννησης Lorenzo Sardi υπαινίχθηκε ότι η Βεσπούτσι δέχθηκε ενέδρα από τον Αλφόνσο Β’ της Αραγονίας, Δούκα της Καλαβρίας, στις όχθες του ποταμού Άρνο κάποια στιγμή μετά το 1473. Μια τέτοια επίθεση, αν συνέβαινε, θα μπορούσε να επιταχύνει την ανάπτυξη του όγκου της υπόφυσής της.
Αν και η Βεσπούτσι πέθανε το 1476, ο Μποτιτσέλι ζωγράφισε το αριστούργημά του στα μέσα της δεκαετίας του 1480, χρόνια αφότου η μούσα του είχε υποκύψει σε έναν τραυματικό, πρόωρο θάνατο. Τόσο συγκινημένος από την ομορφιά της, ο καλλιτέχνης ζήτησε να ταφεί στα πόδια της Βεσπούτσι λίγο πριν πεθάνει το 1510. Πράγματι, ο ζωγράφος βρίσκεται θαμμένος σε μια εκκλησία της Φλωρεντίας, ακριβώς έξω από το παρεκκλήσι της οικογένειας Βεσπούτσι.
Πηγή: nautil.us
