Μια μέρα σαν κι αυτή, η αγγαρεία του στρατού βαφτίστηκε «φεμινιστική κατάκτηση» σε ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα δήθεν ισότητας.
Οι πύλες του στρατοπέδου στη Λαμία θα ανοίξουν για τις γυναίκες εθελόντριες φανταρίνες, οι κάμερες θα ζουμάρουν με δέος στα φρεσκοσιδερωμένα χακί και οι παρουσιαστές θα αναμασήσουν, με την απαραίτητη εθνικοπατριωτική συγκίνηση, τη λέξη «ιστορική». Για πρώτη φορά οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας υποδέχονται γυναίκες ηλικίας 20-έως 26 ετών για εθελοντική θητεία.
Μας το πουλάνε ως την έσχατη κατάκτηση της χειραφέτησης: «Κορίτσια, μπορείτε κι εσείς τώρα να πάρετε μόρια για το Δημόσιο! Τι άλλο θέλετε πια;» Και εμείς υποτίθεται πως πρέπει να χειροκροτήσουμε συγκινημένες που η πατριαρχία μας έκανε τη χάρη να μας κρατήσει μια θεσούλα στον πυρήνα του παραλογισμού.
Πριν βιαστούμε, όμως, να ράψουμε τα γαλόνια στον φεμινισμό μας, ας δούμε τι συμβαίνει στα ελληνικά στρατόπεδα. Είναι έτοιμες οι υποδομές να δεχτούν γυναίκες; Ή μήπως πάλι θα δούμε μπαλώματα της τελευταίας στιγμής σε εγκαταστάσεις που ζέχνουν εγκατάλειψη;
Αλλά το κτιριακό είναι το λιγότερο.
