Όταν ο κινηματογράφος συζητά ανοιχτά για την επιθυμία, την αναπηρία & την ορατότητα
–Γράφει η Ηρώ Ρήγα
Σε μια γεμάτη αίθουσα στον Κινηματογράφο Ορφέας στον Πύργο πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 8 Μαΐου η ειδική προβολή της ταινίας «Από τι είμαστε φτιαγμένοι» του Σιαμάκ Ετεμάντι, μετατρέποντας μια κινηματογραφική βραδιά σε ανοιχτή συζήτηση γύρω από την ανάγκη για συντροφικότητα, την ερωτική έκφραση, την επιθυμία και το δικαίωμα όλων στην οικειότητα και την ανθρώπινη επαφή.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η παρουσία της παραγωγού και impact producer Ανδριάνας Θεοχάρη, η οποία κατάγεται από τον Πύργο. Η διαδρομή της συνδέεται εδώ και χρόνια με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, καθώς συμμετείχε ως μαθήτρια μέσα από το Zizanio News και άλλα κινηματογραφικά εργαστήρια του φεστιβάλ, επιστρέφοντας πλέον στην πόλη ως επαγγελματίας του χώρου, με μια ταινία που άνοιξε ουσιαστικές κοινωνικές συζητήσεις.
Μετά την προβολή ακολούθησε συζήτηση με τον σκηνοθέτη, την Ανδριάνα Θεοχάρη και τον Μανώλη Μελισσουργό, καλλιτεχνικό διευθυντή της Camera Zizanio, εκπρόσωπο του Νεανικού Πλάνου και του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους. Στη συζήτηση τέθηκαν ζητήματα κοινωνικού αποκλεισμού, στερεοτύπων και ενός επίμονου κοινωνικού ρατσισμού απέναντι στην αναπηρία, ιδιαίτερα όταν αυτή συνδέεται με την ερωτική ζωή, τη σεξουαλικότητα και την προσωπική αυτοδιάθεση.
Ο Μανώλης Μελισσουργός στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της προσβασιμότητας στον κινηματογράφο, αναφερόμενος και στη χρήση ειδικών υποτίτλων για άτομα με αναπηρία, επισημαίνοντας πως η ισότιμη πρόσβαση στον πολιτισμό δεν αποτελεί «παροχή», αλλά αυτονόητο δικαίωμα.
Η συζήτηση άγγιξε πλευρές που σπάνια βρίσκουν χώρο στον δημόσιο λόγο: την αμηχανία απέναντι στο σώμα, την τάση αποσεξουαλικοποίησης των ανθρώπων με αναπηρία, αλλά και την ανάγκη να αντιμετωπίζονται όχι μέσα από το φίλτρο της «διαφορετικότητας», αλλά ως άνθρωποι με επιθυμίες, σχέσεις και ανάγκη για τρυφερότητα, επαφή και επιλογή.
Χαρακτηριστική ήταν και η ανάρτηση του Κινηματογράφου Ορφέα μετά την προβολή, όπου σημειώνεται πως η ταινία «άλλαξε οπτική γωνία» σε πολλούς από όσους την παρακολούθησαν, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ισοτιμίας και κοινωνικής συνύπαρξης: πως άνθρωποι αρτιμελείς και μη έχουν όλοι μια ισότιμη θέση στην κοινωνία.
Το Νεανικό Πλάνο, ως συνεργάτης στο impact campaign της ταινίας, ανέλαβε την επιμέλεια των υπηρεσιών προσβασιμότητας, διασφαλίζοντας ότι η ιστορία της ταινίας μπορεί να φτάσει σε όλους χωρίς αποκλεισμούς.
Η προβολή στον Πύργο δεν εξαντλήθηκε στην κινηματογραφική εμπειρία. Άφησε πίσω της μια αίθουσα που συνέχισε να συζητά, να διαφωνεί και να επανεξετάζει βεβαιότητες που συχνά μένουν αθέατες πίσω από κοινωνικές συμβάσεις και στερεότυπα. Εκεί όπου ο κινηματογράφος πετυχαίνει κάτι πιο δύσκολο από το να συγκινήσει: να ανοίξει χώρο για όσα συνήθως αποφεύγουμε να κοιτάξουμε κατάματα.
