Στο μυαλό του… Γιάννη Αργυρόπουλου

Η ενηλικίωση του Γιάννη Αργυρόπουλου συνέπεσε με την έντονα πολιτικοποιημένη δεκαετία του 1980, γι’ αυτό και από τα εφηβικά του χρόνια είχε ενεργό συμμετοχή στο μαθητικό κίνημα της εποχής, ως πρόεδρος του 15μελούς στο 2^ο λύκειο Πύργου.

Στα 90s, αρχικά ως φοιτητής στην Πάτρα, και στη συνέχεια μέσα από σημαντική καριέρα στη δημοσιογραφία, διαμόρφωσε την πολιτική του σκέψη, οπότε η ενασχόλησή του με τα κοινά το 2006 έμοιαζε με φυσικό επακόλουθο.

Ξεκίνησε από τον β’ βαθμό αυτοδιοίκησης, εκλεγόμενος νομαρχιακός σύμβουλος με την παράταξη Λάμπη Καφύρα, αλλά το 2010 μεταπήδησε σε αυτό που αγαπούσε: τον Πύργο, εκλεγόμενος στις πρώτες θέσεις του συνδυασμού του τότε δημάρχου Μάκη Παρασκευόπουλου. «Βούτηξε» κατευθείαν στα βαθιά, αφού δέχθηκε να αναλάβει τα Οικονομικά σε έναν δήμο υπερχρεωμένο. Όπως λέει συχνά σε φίλους του, δεν δίστασε στιγμή, και επισημαίνει την εξαιρετική δουλειά που έγινε εκείνη την εποχή.

«Μου αρέσουν τα δύσκολα. Δέχθηκα έναν τομέα που δεν αναλάμβανε κανένας από τους έμπειρους αυτοδιοικητικούς τότε. Μέσα σε τέσσερα χρόνια αποπληρώσαμε πάνω από 10 εκατ. ληξιπρόθεσμες οφειλές, εξοφλήσαμε επαγγελματίες, εργολάβους, προμηθευτές, ήμασταν από τους πρώτους δήμους που πήραμε επιχορήγηση 4,5 εκατ. ευρώ. Τότε ξεκίνησε η οικονομική εξυγίανση και ξαναστάθηκε δυνατός ο δήμος».

Το βήμα του 2014

Η επιτυχημένη θητεία του, σε συνδυασμό με τη δημοφιλία του στην πόλη, τον οδήγησε στο μεγάλο βήμα της δημαρχιακής υποψηφιότητας το 2014. Για άλλους τολμηρό, για άλλους πρόωρο. Ο Γιάννης Αργυρόπουλος έχει κάνει την αυτοκριτική του, αλλά δεν έχει μετανιώσει.

«Το να μπορείς να εμπνεύσεις μια ομάδα συμπολιτών σου να σε πιστέψουν και να σε ακολουθήσουν, ήταν μια εμπειρία πολύ σημαντική που με γέμισε ως άνθρωπο και ως προσωπικότητα. Βλέποντας όμως μεταγενέστερα τα πράγματα πιο ψύχραιμα, ίσως να ήταν κάπως πρώιμο το 2014», απαντά σε όσους τον ρωτούν, σημειώνοντας όμως το οξύμωρο της εκλογικής συμπεριφοράς των πολιτών.

«Αν και για λίγες ψήφους δεν μπήκαμε στον 2ο γύρο, με έχει προβληματίσει το γεγονός ότι ο κόσμος, ενώ μας έδειχνε ότι επιζητούσε την ανανέωση, τελικά δεν πείστηκε από την δική μας τότε πρωτοβουλία και έκανε επιλογές που έρχονταν από το παρελθόν».

Η άποψή του για τα έργα

Μετά τα οικονομικά, ήρθε η δεύτερη μεγάλη πρόκληση το 2019: τα έργα. Ως αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών θεωρεί πως έκανε έργο που τώρα φαίνεται καθαρά στους δημότες.

«Είχαμε δύσκολη θητεία, γιατί πρώτα ο covid και μετά η ενεργειακή κρίση φρέναραν πολλά έργα. Είδαμε κατασκευαστικές σε όλη τη χώρα να χρεοκοπούν. Ωστόσο πετύχαμε να σχεδιάσουμε, να μελετήσουμε και να εξασφαλίσουμε χρηματοδοτήσεις για πολλά έργα. Αφήσαμε παρακαταθήκη γιατί ξεκινήσαμε πολλά και σοβαρά έργα, που αυτά υλοποιεί η σημερινή δημοτική αρχή».

Όταν του σχολιάζουν ότι έγιναν μόνον έργα βιτρίνας, διαφωνεί έντονα και το εξηγεί. «Καταρχάς δεν θεωρώ ότι οι αναπλάσεις είναι έργα βιτρίνας. Όταν βελτιώνεται η αισθητική της πόλης, τότε γίνεται ελκυστική και λειτουργική, άρα αυτό φέρνει επισκέπτες και ανάπτυξη. Κάναμε όμως σημαντικές παρεμβάσεις και σε έργα υποδομής, ασφαλτοστρώσεις, αγροτική οδοποιία, βελτίωση αθλητικών εγκαταστάσεων. Αλλά και αντιπλημμυρικά, όπως η παρέμβαση στο βουνό του Κατακόλου, που τώρα φάνηκε η χρησιμότητά της διότι προστατεύσαμε μεγάλο τμήμα. Βεβαίως και δεν λύσαμε όλα τα προβλήματα. Αλλά μέσα σε… μισή τετραετία τι να πρωτοκάνεις…».

Η αποτίμηση της ήττας και της συνεργασίας

Τότε γιατί ήρθε η ήττα το 2023; Σε πρόσφατο «πηγαδάκι» πέριξ της πλατείας, ο Γιάννης Αργυρόπουλος φέρεται να απέδωσε την ήττα σε λανθασμένη επικοινωνιακή πολιτική και στον εγκλωβισμό τοξικής ρητορικής.

«Το μεγαλύτερο λάθος ήταν ότι δεν μπορέσαμε να “επικοινωνήσουμε” με τρόπο πειστικό προς στους συμπολίτες τις αλλαγές και την προσπάθεια για τη βελτίωση της καθημερινότητας τους. Αναλωθήκαμε σε ένα τοξικό κλίμα, το οποίο ερχόταν από τα προηγούμενα χρόνια. Ο Τάκης Αντωνακόπουλος, ως καινούριος στον Δήμο Πύργου, θα μπορούσε να βάλει μια τελεία σε αυτό, αλλά παρασύρθηκε σε ένα κλίμα εκατέρωθεν καταγγελιών, που πήραν και τον χαρακτήρα των προσωπικών επιθέσεων, μέσω των social media, που φαίνεται ότι απομάκρυνε μια κρίσιμη μερίδα πολιτών».

Για τη συνεργασία του με τον πρώην δήμαρχο Πύργου, είναι ακριβοδίκαιος. Βάζει θετικό πρόσημο στη συνεργασία τους και του αναγνωρίζει το δυναμικό στιλ, την κοινωνική ευαισθησία, την ταχύτητα στις αποφάσεις και την ανάδειξη των σοβαρών θεμάτων όχι μόνο του Πύργου, αλλά ολόκληρου του νομού.

Ωστόσο, θεωρεί ότι, όπως όλοι οι άνθρωποι, έκανε και λάθη, με βασικότερα την υπερσυγκέντρωση εξουσιών στο πρόσωπό του και τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού του δήμου, είτε αυτοί ήταν συνεργάτες του -αιρετοί και μη- είτε υπηρεσιακοί.

Οι σκέψεις για το μέλλον

Οι πρόσφατες τοποθετήσεις του Γιάννη Αργυρόπουλου στο δημοτικό συμβούλιο δείχνουν ότι στο μυαλό του υπάρχουν νέες σκέψεις για το μέλλον. Ως πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος -κοντά 1.600- από όλες τις παρατάξεις στις τελευταίες εκλογές, ως πιο έμπειρος σε γνώσεις και παραστάσεις, λόγω και της επαγγελματικής του ενασχόλησης στο Δίκτυο Πόλεων (ΔΕΠΑΝ), έχει πλέον αποκρυσταλλωμένη εικόνα για τις πρακτικές που μπορούν να βελτιώσουν την πόλη και τα χωριά του Πύργου.

Στην ερώτηση που δέχεται συχνά το τελευταίο διάστημα τα μεσημέρια της Κυριακής σε κεντρικό καφέ του Πύργου, δηλαδή τι θα κάνει το 2028, απαντά ότι ακόμα είναι νωρίς για οριστικές αποφάσεις. Όμως δεν παραλείπει να τονίσει ότι ο Πύργος παραμένει η έγνοια του.

«Προφανώς η ενασχόληση με τα κοινά είναι κάτι που με ενδιαφέρει και πάντα θέλω να είμαι χρήσιμος για τον τόπο μου. Χωρίς να αποκλείω οτιδήποτε άλλο, το μυαλό μου και οι σκέψεις μου είναι πώς αυτός ο δήμος μπορεί να κάνει βήματα εμπρός».

Το σίγουρο είναι ότι θα συνεχίσει τη μαχητική και τεκμηριωμένη αντιπολίτευση, με προτάσεις κι όχι μόνο στείρα κριτική. Αυτό είναι και που τον ενοχλεί στη σημερινή δημοτική αρχή, φέρνοντας ως παράδειγμα το καρναβάλι σε αυτοδιοικητική παρέα προ ημερών.

«Βλέπω μια “κεκλεισμένων των θυρών” πολιτική. Δεν ακούει προτάσεις και νομίζει ότι μόνη της μπορεί να πετύχει οτιδήποτε. Δεν “αγκαλιάζει” άλλες απόψεις, δεν συνεργάζεται με τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης, δεν αφουγκράζεται τους προβληματισμούς κοινωνικών ομάδων, δεν δίνει ρόλους σε ενεργούς πολίτες της πόλης μας που θέλουν να προσφέρουν Παρέλαβε από μας π.χ. έναν νέο θεσμό το καρναβάλι, το οποίο φέτος έκανε βήματα προς τα πίσω… Γιατί να μην έχει συσταθεί μια διευρυμένη καρναβαλική επιτροπή με συμμετοχή όλων των δημιουργικών δυνάμεων της κοινωνίας για να καταξιωθεί αυτός ο νέος θεσμός που δίνει ζωντάνια στην πόλη μας…».

Πρόσφατα συναντήθηκε με παλιούς φίλους στο καφέ γνώστού αιρετού στα δυτικά της πόλης και κάνα δυο τον… τσίγκλισαν για το ποια θα πρέπει να είναι η αλλαγή στον δήμο Πύργου μελλοντικά. Έμαθα ότι ήταν σαφής και κατηγορηματικός.

«Θα πρέπει επιτέλους να μπει ένα τέλος στην τοξικότητα που επί 20 χρόνια ταλαιπωρεί τον δήμο μας, με ευθύνη όλων όσων άσκησαν διοίκηση. Δυστυχώς βλέπω και νέοι ηλικιακά άνθρωποι που ζητούν την ψήφο των συμπολιτών μας να ακολουθούν την ίδια πρακτική, εκφράζοντας εμπαθή πολιτικό λόγο και παλαιοκομματικές αντιλήψεις Εγώ έχω άλλη φιλοσοφία, πιο συμπεριληπτική και σίγουρα μακριά από την τοξικότητα και τη δολοφονία χαρακτήρων Το ζητούμενο για μένα, και για αυτό θα μάχομαι διαρκώς, είναι η ενότητα και η συνεργασία. Μόνο έτσι ο Πύργος μας μπορεί να κάνει βήματα προόδου…»