Γράφει η Νάνσυ Αναγνωστοπούλου Μπεκρή*
Στην εποχή της εικόνας, όπου η πληροφορία μεταδίδεται κυρίως οπτικά, η διδασκαλία ξένων γλωσσών δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Η εικόνα δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα βοηθητικό εργαλείο, αλλά έναν βασικό πυλώνα της σύγχρονης παιδαγωγικής προσέγγισης. Ιδιαίτερα στην εκμάθηση γλωσσών, η δύναμή της αποδεικνύεται καθοριστική — και η Ιταλική γλώσσα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Η εικόνα λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στη λέξη και στο νόημα. Ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις εικόνες ταχύτερα από τον γραπτό λόγο, γεγονός που διευκολύνει την κατανόηση και ενισχύει τη μνήμη. Όταν ένας μαθητής συνδέει μια νέα λέξη με μια εικόνα, δεν απομνημονεύει απλώς έναν όρο· δημιουργεί μια νοητική αναπαράσταση που παραμένει ενεργή για περισσότερο χρόνο. Έτσι, η εκμάθηση γίνεται πιο φυσική και λιγότερο μηχανική.
Στην περίπτωση της Ιταλικής γλώσσας, η εικόνα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η ίδια η ιταλική κουλτούρα είναι βαθιά οπτική. Η τέχνη, η αρχιτεκτονική, η μόδα, η γαστρονομία, ο κινηματογράφος και η καθημερινή ζωή στην Ιταλία είναι γεμάτα έντονα χρώματα, εκφράσεις και συμβολισμούς. Μέσα από φωτογραφίες ιταλικών πόλεων, πίνακες ζωγραφικής, αφίσες, σκηνές από ταινίες ή ακόμα και εικόνες ενός απλού καφέ σε μια piazza, ο μαθητής δεν μαθαίνει μόνο λέξεις· έρχεται σε επαφή με έναν τρόπο ζωής.
Η εικόνα βοηθά επίσης στην κατανόηση της προφορικής γλώσσας. Οι Ιταλοί είναι γνωστοί για τη χρήση της γλώσσας του σώματος και των εκφράσεων του προσώπου. Μέσα από οπτικό υλικό, οι μαθητές αντιλαμβάνονται πώς η γλώσσα «ζωντανεύει» στην πράξη: πώς μια χειρονομία συνοδεύει μια φράση, πώς ο τόνος της φωνής αλλάζει το νόημα, πώς η επικοινωνία ξεπερνά τις λέξεις.
Από παιδαγωγικής πλευράς, η χρήση εικόνων ενισχύει τη συμμετοχή και το ενδιαφέρον των μαθητών. Ένα μάθημα που βασίζεται αποκλειστικά στο βιβλίο συχνά κουράζει, ενώ ένα μάθημα που αξιοποιεί φωτογραφίες, σκίτσα, βίντεο και οπτικά ερεθίσματα γίνεται πιο ζωντανό και διαδραστικό. Οι μαθητές παρατηρούν, περιγράφουν, συγκρίνουν, εκφράζουν άποψη — και όλα αυτά στη γλώσσα-στόχο. Η εικόνα, λοιπόν, γίνεται αφορμή για επικοινωνία.
Ιδιαίτερα στα πρώτα επίπεδα εκμάθησης, όπου το λεξιλόγιο είναι περιορισμένο, η εικόνα μειώνει το άγχος του μαθητή. Δεν απαιτείται άμεση μετάφραση· η κατανόηση έρχεται αυθόρμητα. Αυτό ενισχύει την αυτοπεποίθηση και καλλιεργεί μια θετική σχέση με τη γλώσσα, στοιχείο καθοριστικό για τη μαθησιακή πορεία.
Συμπερασματικά, η εικόνα δεν αντικαθιστά τη γλώσσα — τη συμπληρώνει και τη φωτίζει. Στην εκμάθηση της Ιταλικής, λειτουργεί ως παράθυρο στον πολιτισμό και ως καταλύτης επικοινωνίας. Σε έναν κόσμο όπου η μάθηση καλείται να είναι ουσιαστική και βιωματική, η δύναμη της εικόνας αποδεικνύεται όχι απλώς χρήσιμη, αλλά αναγκαία.
*Η συγγραφέας Νάνσυ Αναγνωστοπούλου Μπεκρή είναι καθηγήτρια Ιταλικής Γλώσσας και ιδιοκτήτρια των δύο φροντιστηρίων Ιταλικής Γλώσσας ITALIAN STUDIES. Παράλληλα, εκπαιδεύεται στο Life Coaching και στο Coaching στην Εκπαίδευση, εφαρμόζοντας μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση στη μάθηση ενηλίκων, με έμφαση στην αυτοπεποίθηση και την προσωπική ανάπτυξη,ενώ εξειδικεύεται στη διδασκαλία Ιταλικών σε μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες με συμμετοχή σε συνέδρια Ελληνικών και Ιταλικών Πανεπιστημίων.
