Μας το φόρτωσαν στην πλάτη σαν τιμωρία στον κορονοϊό, όταν τα σχολεία ήταν κλειστά για μήνες και όλοι ψάχναμε απεγνωσμένα τρόπο να μην τρελαθούμε. Το ανεχτήκαμε τότε, γιατί δεν υπήρχε άλλη λύση. Αλλά πέρασαν χρόνια, η μάσκα βγήκε, τα σχολεία άνοιξαν, ο ιός έγινε ενδημικός – και εσείς συνεχίζετε να μας το σερβίρετε σαν «λύση» κάθε φορά που χιονίζει τρεις νιφάδες ή βρέχει λίγο πιο δυνατά!

Τι ακριβώς είναι αυτό το πράγμα; Μια πλατφόρμα του 1996 που παλεύει να ανοίξει, κόβει ήχο, παγώνει εικόνα, τρώει μπαταρία σαν τρελή, απαιτεί ενημερώσεις που δεν κάνει ποτέ ο μισός κόσμος, και στο τέλος μετράει «παρουσίες» σαν να είμαστε φαντάροι σε πρωινό προσκλητήριο. Μας υποχρεώνετε να κάτσουμε μπροστά σε μια οθόνη στις 8:30 για να «δούμε» ένα μαύρο τετράγωνο με το όνομά μας, ενώ ο δάσκαλος μιλάει σε κενό δωμάτιο, και μετά να παίρνουμε απουσία αν το internet του χωριού αποφασίσει να κάνει στάση!

Δεν είναι εκπαίδευση αυτό. Είναι προσποίηση. Είναι δικαιολογία για να μη χαθούν «διδακτικές ώρες» στα χαρτιά, ενώ στην πραγματικότητα χάνονται ώρες μάθησης, συγκέντρωσης, επαφής, διάδρασης. Τα παιδιά κοιτάζουν οθόνη αντί για πρόσωπο, οι καθηγητές μιλάνε σε φαντάσματα, και όλοι νιώθουμε ότι συμμετέχουμε σε φαρσοκωμωδία. Και το χειρότερο; Το Υπουργείο συνεχίζει να το θεωρεί «επιτυχία» και να το επιβάλλει σαν υποχρεωτικό, λες και ζούμε ακόμα τον Μάρτιο του 2020.

Φτάνει πια! Βγάλτε το Webex από τη ζωή μας. Αν τα σχολεία κλείνουν για κακοκαιρία, ας κλείνουν. Ας κάνουμε αναπληρώσεις αργότερα, ας δώσουμε χρόνο στα παιδιά να ξεκουραστούν, ας μην τα αναγκάζουμε να παριστάνουν ότι «πήγαν σχολείο» από τον καναπέ. Δεν είμαστε πια σε lockdown. Σταματήστε να μας κρατάτε ομήρους μιας πανδημίας που τελείωσε. Αφήστε μας να ζήσουμε κανονικά – χωρίς τετράγωνα, χωρίς links, χωρίς ψεύτικες παρουσίες.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Γονέων Μαθητών Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Κρεστένων