Γράφει ο Νικόλαος Αχ. Διάκος*
Πήγα κάποτε να φάω, μεσημέρι, έξω από την Βαρβάκειο αγορά, σ’ ένα ωραίο και γεμάτο από κόσμο μαγαζί. Ήταν φανερό ότι εκεί τον πρώτο λόγο είχαν τα προϊόντα της παρακείμενης μεγάλης αγοράς. Μαζί μ΄ όλα τα εδέσματα παραγγείλαμε και χόρτα βραστά. Σ’ ένα πιατελάκι λοιπόν έφερε ο σερβιτόρος και τρία λεμόνια κομμένα στα δύο. Από την αρχή δεν μου άρεσε το παρουσιαστικό τους. Ήταν κατακίτρινα σαν το φλουρί. Έμοιαζε να έχουν «χρυσή», όπως τα άρρωστα μωρά. Πέραν όμως του χρώματος, όταν τα πλησίασα στη μύτη μου, ανέδυαν μια δυσάρεστη μυρωδιά. Φώναξα λοιπόν το γκαρσόνι και το ρώτησα τι ήταν αυτά που μας είχε φέρει. Μα είναι λεμόνια μου απάντησε. Του ζήτησα να φωνάξει τον υπεύθυνο του μαγαζιού και ήλθε ο μάγειρας. Του έθεσα την ίδια ερώτηση και η απάντηση ήταν ίδια, δηλαδή, λεμόνια, απλώς ήταν τώρα διανθισμένη η απάντηση με την προσθήκη Αργεντινής. Και καλά ρε άνθρωπε, δεν πάτε σε μια κοντινή λαϊκή μία τόσο, ν’ αγοράσετε μια κλούβα ελληνικά λεμόνια, να συνοδεύουμε όλα αυτά τα καλούδια; Η απάντηση απλή και αποστομωτική. Που να τρέχουμε στις λαϊκές, αυτά μας τα φέρνει ο μανάβης στην πόρτα μας. Ναι αλλά η ζημιά εδώ είναι διπλή, γιατί τα λεμόνια είναι και εισαγωγής και αποπρασινισμένα σε τούνελ με αιθυλένιο (καρκίνος).
Κάπως έτσι λοιπόν άρχισε να εδραιώνεται σιγά-σιγά η MERCOSUR στην Ελλάδα και μαζί όλες οι άλλες πειρατικές συμφωνίες και έτσι κλείσανε τα εργοστάσια χυμοποίησης πορτοκαλιών και τα πορτοκάλια πάνε στις χωματερές, γιατί οι πορτοκαλάδες φτιάχνονται πλέον από χυμό πορτοκαλιού σε παγοκολόνες, που έρχονται από την Βραζιλία. Έτσι σταμάτησε και η καλλιέργεια φυστικιών, γιατί έρχονταν από Αργεντινή σε κοντέϊνερ, πολλές φορές, βρεγμένα και μουχλιασμένα, αλλά προπληρωμένα. Αλλά και η πατάτα επίσης μένει πολλές φορές να σαπίζει στα χωράφια γιατί γίνονται απεριόριστες εισαγωγές από την Αίγυπτο (λιμάνι Αιγίου) και παράλληλα το λάδι έμεινε στα αζήτητα, γιατί φτάνει και ελληνοποιείται αυτό από την Τυνησία ή την Τουρκία και μετά απλώνεται σ’ όλη την Ευρώπη.
Η εμπειρία λοιπόν της εισαγωγής προϊόντων, από την Λατινική Αμερική ή άλλες χώρες νόμιμα, με αποφάσεις άνωθεν ή παράνομα, με ελληνοποίηση, μας δίδαξε ότι μόνο ζημιά μπορούν να επιφέρουν στην Ελληνική οικονομία και την ελληνική κοινωνία, λόγω χαμηλού κόστους παραγωγής, αλλά και λόγω ανεξέλεγκτης χρήσης φυτοφαρμάκων και μεταλλαγμένων αγροτικών προϊόντων.
Τώρα οι ασφαλιστικές δικλείδες, που βάζει η συμφωνία στο ισοζύγιο των συναλλαγών, όταν διαπιστώνεται η παραβίαση των κανόνων, αποτελεί μόνο θέμα έρευνας επιτροπής που θα συσταθεί κυρίως, όταν διαπιστωθεί η απόκλιση στο ισοζύγιο των ομοειδών προϊόντων πάνω από 5%.
Για τον ποιοτικό έλεγχο δεν μιλάμε γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προβλέπει ή δεν έχει επαρκή μέσα για τον έλεγχο αυτό .
Το σίγουρο βέβαια είναι ότι ωφελημένες κυρίως είναι οι βιομηχανικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία κ.α., οι οποίες θα πάρουν φθηνότερα προϊόντα, ανεξάρτητα από την ποιότητά τους και θα τ΄ ανταλλάξουν με βιομηχανικά προϊόντα που τους έκοψε η Αμερική (λόγω μεγάλων δασμών) και που είναι κυρίως τ΄ αυτοκίνητα και τα χημικά προϊόντα, με την Γαλλία να ψηφίζει αρνητικά και την Ιταλία ν’ αλλάζει ρότα την τελευταία στιγμή, αφού μετά από διαπραγματεύσεις έλαβε επί πλέον για την νέα ΚΑΠ δέκα δισεκατομμύρια ευρώ .
Αντί λοιπόν η ηγεσία του υπουργείου αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων να θέσει ως προτεραιότητα την καταψήφισή της MERCOSUR, για την προστασία του πρωτογενούς τομέα (οικονομία) και των ελλήνων πολιτών (υγεία), σύρθηκε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης στην «εκτέλεση» του πρωτογενούς τομέα και στην εξαφάνιση του επαγγέλματος του αγρότη σε συμπαράσταση της επικεφαλής της Ε.Ε., Φον Ντερ ΛάΪεν.
Άλλωστε δεν χρειάζεται και πολύ μεγάλη σκέψη, ώστε να γίνει κατανοητή η απάθεια της Κυβέρνησης, στις κινητοποιήσεις των αγροτών, οι οποίοι ρίζωσαν στα μπλόκα, αφού της δίνεται πλέον η ευκαιρία και η αφορμή να ξεκάνει τον πρωτογενή τομέα μία ώρα αρχύτερα.
Πριν όμως ξεκληρίσει τον πρωτογενή τομέα θα πρέπει πάλι να ετοιμάζεται για πρόστιμα, που θ΄ αρχίσουν να πέφτουν βροχή από την ΕΕ για τις νέες χωματερές που θα υποδεχτούν τα «ακριβά» και ποιοτικά προϊόντα της Ελληνικής γης. Όσο για τα προϊόντα με ονομασία προέλευσης, από τα 173 κατοχυρωμένα έμειναν προστατευμένα μόνο 21 μεταξύ των οποίων όπως η φέτα, η σουλτανίνα, η μαστίχα και ο κρόκος. Όταν όμως η αμοιβή για δωδεκάωρη εργασία στην Λατινική Αμερική είναι 1 δολάριο, τότε τα κατανομασθέντα προϊόντα (ΠΟΠ) είναι ισοδύναμα με χαβιάρι και κατά συνέπεια είναι μόνο για τις βιτρίνες των καταστημάτων.
Βέβαια η τελευταία πληροφορία είναι ότι για τα πρώτα επτά χρόνια ούτε η φέτα θεωρείται ΠΟΠ και άρα θα έχουμε και φέτα γελάδας Λατινικής Αμερικής σε συσκευασία που θα γράφει στο πίσω μέρος με ψιλά γράμματα made in Ουρουγουάη.
Κάπως έτσι θα είναι και η γραβιέρα τύπου Νάξου, με προέλευση την Λατινική Αμερική.
Όσον αφορά τώρα την διέξοδο της οικογενειακής οικονομίας των αγροτικών περιοχών στις μεμονωμένες κηποκαλλιέργειες για ατομική χρήση περιμένετε, έρχονται περιορισμοί και τότε θα φυτεύουμε μόνο στις γλάστρες με τα λουλούδια.
*ΜΗΧ/ΓΟΣ-ΗΛΕΚ/ΓΟΣ
ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Ε.Δ.Ε.
