Γράφει ο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος*
Μεγάλη αναστάτωση έχει προκληθεί από την ανακοίνωση εν μέσω εορτών, για την μετατροπή του 2ου Γυμνασίου και του 2ου Λυκείου Πύργου όπου φοιτεί η κόρη μου, σε “Ωνάσεια” σχολεία.
Πρώτα απ’ όλα είμαι καταρχήν αντίθετος με το concept των ελίτ σχολείων και την προσφυγή στην ιδιωτική πρωτοβουλία για πράγματα που οφείλει να παρέχει το κράτος στους πολίτες.
Αλλά ας μην εστιάσω εκεί γιατί δεν έχω και την ενημέρωση περί τίνος πρόκειται. Την ερχόμενη Τρίτη μας έχουν καλέσει, να μας ενημερώσουν.
Θα εστιάσω όμως στον τρόπο επιβολής. Αποφασίστηκε αυθαίρετα, χωρίς καμία ενημέρωση και διαβούλευση με τους εκπαιδευτικούς που θα αναλάβουν να στηρίξουν αυτό το πράγμα, χωρίς καμία ενημέρωση προς τους γονείς τα παιδιά των οποίων φοιτούν ή αναμένεται να φοιτήσουν, επιβλήθηκε και ανακοινώθηκε στα social, από όπου το έμαθαν όλοι οι εμπλεκόμενοι.
Με συγχωρείτε αυτός δεν είναι σοβαρός τρόπος λήψης αποφάσεων και άσκησης πολιτικής για την παιδεία.
Όταν φέρνεις μια αλλαγή, και μάλιστα τόσο δομική απαιτείται να κάνεις ένα change management του οποίου η επιτυχία δεν κρίνεται (αν και απαιτείται) από την βούληση και δέσμευση του επάνω, αλλά από την υιοθέτηση και αποδοχή και στήριξη, από την ιεραρχία από κάτω προς τα πάνω. Όταν όλα τα ενδιαφερόμενα εμπλεκόμενα μέρη και ειδικά τους ανθρώπους που θα κληθούν να το στηρίξουν και έχουν δώσει την ψυχή τους με τις δυσκολίες της καθημερινότητας, τους γειώνεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, έχεις χάσει ήδη και το πιο πιθανό είναι το project να ναυαγήσει.
*Ο Π .Παναγιωτόπουλος είναι μηχανολόγος- μηχανικός- εκπρόσωπος της ομώνυμης κεραμοτουβλοποιίας και μέλος της Μόνιμης Επιτροπής Βιομηχανίας στην εταιρεία ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας
