Μέλη του “Ρουβίκωνα” από την Αθήνα και την Καλαμάτα ενημέρωσαν το Σάββατο για το τι είναι και τι δεν είναι η συγκεκριμένη πολιτική οργάνωση, σε δράση που πραγματοποιήθηκε έξω από το Εργατικό Κέντρο της πόλης, από νωρίς το μεσημέρι μέχρι το απόγευμα…
Ο “Ρουβίκωνας” έχει σκοπό να μετεξελιχθεί σε λαϊκό κίνημα και σε αυτή την προσπάθεια έχει ξεκινήσει η δημιουργία πυρήνων και εκτός Αθηνών, όπως στην Καλαμάτα.
Το κείμενο του “Ρουβίκωνα” με την πρόσκληση στη δράση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στο Εργατικό Κέντρο, περιγράφει για την κατάσταση στην Καλαμάτα τα εξής:
Η Καλαμάτα που ζούμε — όχι αυτή που δείχνουν
Η Καλαμάτα “ανθίζει” στη βιτρίνα. Για την κοινωνική βάση η καθημερινότητα στενεύει. Μισθοί που δεν φτάνουν, ενοίκια που ξεπερνούν το εισόδημα, βασικά αγαθά που γίνονται πολυτέλεια. Η ακρίβεια δεν είναι κακοτυχία. Είναι ταξική βία. Το κράτος ανεβάζει ρεύμα, νερό, δημοτικά τέλη, τα μονοπώλια κρατούν τα κέρδη τους ψηλά κι εμείς συντηρούμαστε στα όρια της επιβίωσης.
Στην εργασία, η πόλη δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Απλήρωτες υπερωρίες, ωράρια που αλλάζουν κάθε μέρα, εργαζόμενοι με το κεφάλι σκυφτό, αφεντικά που πατούν πάνω στην ανάγκη και δεν λογοδοτούν σε κανέναν. Όσα κερδήθηκαν με αγώνες γενεών ξηλώνονται σιωπηλά. Αυτό που επικρατεί στην Καλαμάτα δεν είναι «κακή περίοδος». Είναι εργοδοτική τρομοκρατία με το 13ωρο να τη νομιμοποιεί.
Και μέσα σε αυτή την πίεση, ο εκφασισμός βρίσκει έδαφος. Η βία συνηθίζεται και περνά για “καθημερινότητα”. Ο ρατσισμός παρουσιάζεται ως “εύλογη ανησυχία” και η μισαλλοδοξία ως “γνώμη”.
Ο φόβος κανονικοποιείται, η σιωπή μοιάζει ασφαλής και πάντα εμφανίζονται εκείνοι που θέλουν να πατήσουν πάνω στην ανασφάλεια των πολλών.
Απέναντι σε αυτό, δεν υπάρχει ουδετερότητα. Ούτε βήμα πίσω.
Στην ύπαιθρο, η εικόνα είναι ακόμα πιο σκληρή. Χωριά που παρακμάζουν, χωρίς γιατρούς και σχολεία, χωρίς υποδομές, παραδομένα στο μαρασμό. Χωριά που αδειάζουν. Τοπικά προϊόντα όπως η σταφίδα απαξιώνονται, παραγωγοί οδηγούνται σε αδιέξοδο και ολόκληρη η περιφέρεια αφήνεται στην τύχη της.
Αυτό δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών που διαλύουν τη βάση της κοινωνίας και αφήνουν την ύπαιθρο να πεθάνει σιωπηλά. Κι όταν η ύπαιθρος πεθαίνει, η πόλη πεθαίνει μαζί της.
Στην υγεία, το Νοσοκομείο Καλαμάτας, τρίτο σε περιστατικά στη χώρα, υποστελεχωμένο, με κλινικές που λειτουργούν στα όριά τους, γιατρούς που δουλεύουν χωρίς σταματημό και ραντεβού που κλείνονται μετά από μήνες. Κέντρα Υγείας κλειστά ή άδεια, ΕΚΑΒ χωρίς πληρώματα για έναν ολόκληρο νομό. Άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους περιμένοντας βοήθεια. Η απαξίωση δεν είναι λάθος. Είναι το πρώτο στάδιο πριν την ιδιωτικοποίηση.
Κι ενώ αυτά συμβαίνουν, η πόλη δίνει απλόχερα λεφτά σε προβληματικές αναπλάσεις, κάμερες για τη δήθεν ασφάλειά μας και ιδιωτικές συμβάσεις. Την ώρα που οι συνοικίες μένουν χωρίς υποδομές, δρόμοι γίνονται ποτάμια σε κάθε βροχή και τα σχολεία ρημάζουν.
Τίποτα από αυτά δεν θα αλλάξει από μόνο του. Θα αλλάξει μόνο από εμάς.
Αυτή είναι η Καλαμάτα που ζούμε. Η πόλη των πολλών που πιέζονται, όχι των λίγων που προβάλλουν την εικόνα. Ο Ρουβίκωνας απευθύνεται σε αυτούς τους πολλούς. Σε όσους ξέρουν ότι ή θα οργανωθούμε οι ίδιοι, ή δεν θα αλλάξει τίποτα. Η οργάνωση δεν είναι σύνθημα. Είναι το μόνο όπλο που έχουμε.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΣΧΕΔΙΟ – ΑΓΩΝΑΣ
ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ
Οργανώσου στον Ρουβίκωνα
Τηλέφωνο επικοινωνίας:
Καλαμάτα – 6973543277
