Της Χαράς Δημουλιά, 16 ετών, 3ο ΓΕΛ Πύργου
Όταν η αγάπη σε προσκαλεί,
ακολούθησέ την.
Μόνο που ο δρόμος της μπορεί να είναι απότομος και δύσβατος.
Και όταν σου ανοίξει την αγκαλιά της, αποδέξου την
μην την πετάξεις.
Μόνο που το μαχαίρι που κρύβει μέσα σε αυτήν μπορεί να σε πληγώσει βαθιά.
Και όταν σου μιλήσει με λόγια όμορφα, πίστεψέ την.
Μόνο που μπορεί να γκρεμίσει τον εσωτερικό σου κόσμο μέσα σε μια στιγμή.
Γιατί όπως η αγάπη μπορεί να σε κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο του κόσμου,
έτσι μπορεί να σε κάνει και τον πιο δυστυχισμένο.
Η αγάπη είναι κάτι παράδοξο ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι.
Από την μια είναι γλυκιά σαν χάδι και από την άλλη είναι αιχμηρή σαν μαχαίρι.
Κανένας δεν μπορεί να λύσει το μυστήριό της
όμως παρά τις αντιφάσεις της πάντα μέσα από αυτήν γεννιέται η ελπίδα.
*Ονομάζομαι Χαρά Δημουλιά, είμαι 16 χρονών και πηγαίνω στην Β’ τάξη στο 3ο ΓΕΛ Πύργου. Αγαπώ την ποίηση το θέατρο και τον κινηματογράφο καθώς τα θεωρώ μέσα παιδείας και έχουν κάτι το μοναδικό μας βάζουν στη θέση του άλλου, μας κάνουν να κατανοήσουμε διαφορετικές ζωές και να νιώσουμε βαθιά συναισθήματα που δεν έχουμε βιώσει οι ίδιοι.
