Οι Φίλοι του Αστέρα Αμαλιάδας εξέδωσαν ανακοίνωση με τίτλο «Ο Αστέρας αντέχει…», όπου αναφέρονται στην μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλει τα τελευταία χρόνια ο διοικητικός επικεφαλής, Ανδρέας Παπαδάκος, μαζί με τα άλλα μέλη της Διοίκησης, κι έχει φτάσει φέτος η ανδρική ομάδα να διεκδικεί την άνοδο στη Γ΄ Εθνική, χωρίς την βοήθεια του Δήμου καθώς η ομάδα είναι χωρίς γήπεδο και τριγυρίζει και επαιτεί για χώρο τέλεσης αγώνων, όπως γράφεται χαρακτηριστικά.

Η ανακοίνωση των Φίλων του Αστέρα Αμαλιάδας: «Πέρασαν πολλά χρόνια. Πολλά και δύσκολα. Χρόνια δόξας, χρόνια σκληρά, χρόνια χαράς και άλλα στενάχωρα. Η ομάδα όμως εκεί · η βυσσινί εκπρόσωπος της Αμαλιάδας, πεδίο δόξας και τιμής….. Και ήρθαμε στο σήμερα, που ο σύλλογος διεκδικεί τον τίτλο και την άνοδο εκ νέου στη Γ’ Εθνική. Στο σήμερα, που ο ηγέτης αυτής της ομάδας ο Ανδρέας Παπαδάκος, έφτιαξε έναν ισχυρό οργανισμό, με κόπο, υπομονή, έξοδα και οργάνωση εξαιρετική. Κι απόκοντα οργάνωσε τις Ακαδημίες (τις καλύτερες στην Ηλεία και ίσως στην Δυτική Ελλάδα), με παράλληλη ίδρυση δεύτερης θυγατρικής ομάδας στην Β΄ κατηγορία, περσινή πρωταθλήτρια στον όμιλό της στην Γ΄. Αλήθεια ποια άλλη ομάδα το έχει πετύχει αυτό; Δυστυχώς ακούμε κακόβουλα σχόλια για το εγχείρημα, αλλά το αληθές είναι, ότι ο Αστέρας είναι υγιής, δυνατός και οργανώθηκε από τον επικεφαλής του, άψογα…… Και η πόλη; Πού είναι η πόλη; Ο Δήμος; Πού είναι ο Δήμος; Η ομάδα χωρίς γήπεδο, τριγυρίζει και επαιτεί για χώρο τέλεσης αγώνων. Ο επικεφαλής οργάνωσε πολλούς χώρους: το γήπεδο του Αμπελοκάμπου, το βοηθητικό της Αμαλιάδας, επιπλέον συντηρεί το γήπεδο των Ακαδημιών και ενώ συνεισφέρει παντού, βοήθειες δε παίρνει από πουθενά …..Ποιος φταίει; Δεν έχουν αξία, τέτοιες απαντήσεις. Αξία έχει ο άνθρωπος, που προσπερνά αυτά και δίνει χρήμα, χρόνο και διάθεση, για να επιτευχθούν οι στόχοι. Μπράβο στον κ. Ανδρέα Παπαδάκο, στον αδελφό του Κώστα Παπαδάκο, τον επιχειρηματία κ. Ανδρέα Παπαδάτο και τους συνεργάτες τους, που παλεύουν όλες τις αντιξοότητες. Στο τέλος, αν ο Αστέρας πάρει τον τίτλο κι ανέβει κατηγορία, ίσως είναι καλό να πανηγυρίσει την επιτυχία του έξω από την πόλη. Ίσως στην ταλαίπωρη είσοδο της Αμαλιάδας («ο θεός να την κάνει είσοδο»), εκεί στον νέο δρόμο της Ολυμπίας οδού. Στις αποτυχίες της Ήλιδας, ο Αστέρας ας λάμψει δυνατός, λίγο πριν τα 80 του χρόνια, παρά τον πόλεμο που δέχεται πανταχόθεν. Γιατί είναι μια ομάδα, με συνεχή ιστορία, με συνεχή παρουσία ως οργανισμός, με μέταλλο ιδιαίτερο…

Οι «Φίλοι» του Αστέρα Αμαλιάδας»