Η «κρίση των ανισοτήτων» (sic) απασχολεί την ατζέντα της συνόδου κορυφής του G20 στις 22-23 Νοέμβρη στο Γιοχάνεσμπουργκ. Η υποκρισία είναι  προφανής για τους ηγέτες των 20 πιο αναπτυγμένων καπιταλιστικών οικονομιών του πλανήτη, που ανταγωνίζονται για  ακόμα μεγαλύτερη κερδοφορία των μονοπωλιακών τους ομίλων, καταδικάζοντας τους λαούς σε φτώχεια, δουλειά «ήλιο με ήλιο» και μάλιστα «μέχρι τον τάφο»

Είναι οι ίδιοι που καλούν τους λαούς των κρατών τους – και μάλιστα των πιο αναπτυγμένων και «πλούσιων» – να κάνουν επιπλέον θυσίες, να ζουν με ακόμη λιγότερα, για χάρη της πολεμικής προετοιμασίας. Και στο τέλος, να θυσιάσουν την ίδια τη ζωή τους σε μια  σύγκρουση για το ξαναμοίρασμα του κόσμου.

Όσο για την …«κοινωνική συνοχή», αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι «μεταξύ 2000 και 2024, το πλουσιότερο 1% του κόσμου κατέχει το 41% όλου του νέου πλούτου, ενώ μόλις το 1% ( του νέου πλούτου) πήγε στο φτωχότερο 50%» του παγκόσμιου πληθυσμού. Πρόκειται για δυο αγεφύρωτους κόσμους, που τους χωρίζει χάος! Και πάλι, οι κοινωνικές αντιθέσεις θα συνεχίσουν να αυξάνονται με ιλιγγιώδη ρυθμό: «Τα επόμενα 30 χρόνια, 1.000 δισεκατομμυριούχοι θα μεταβιβάσουν περισσότερα από 5,2 τρισ. δολάρια στους κληρονόμους τους, ποσά σε μεγάλο βαθμό αφορολόγητα, διαιωνίζοντας τις ανισότητες της μιας γενιάς στην άλλη»