Ζούμε σε έναν κόσμο κατακλυσμιαίων αλλαγών, που δεν έχουμε επαρκώς συνειδητοποιήσει.
Στα μάτια της κοινής γνώμης των χωρών της Δύσης οι απολυταρχικοί ηγέτες αποκτούν κύρος και σε λίγο καιρό μπορεί, για την επερχόμενη υποβάθμιση της ζωής στην Ευρώπη και αλλού, να κατηγορηθεί αδίκως η ίδια η δημοκρατία. Όπως μπορεί να υπονομευτεί και η αξία της ειρήνης, μαζί και η ειρηνική ευρωπαϊκή συνύπαρξη των τελευταίων ογδόντα χρόνων.
Στις νέες συνθήκες αναβαθμισμένο ρόλο έχουν και οι ενδιάμεσες δυνάμεις. Η Τουρκία λ.χ. έχει αλλάξει πίστα, κάτι βέβαια που προετοιμάζεται χρόνια, απλώς εμείς ούτε αυτό το είχαμε αντιληφθεί. Ένα καμπανάκι χτύπησε όταν υπέγραψε τη γνωστή συμφωνία με τη Λιβύη.
Επίσης η Ελλάδα πάλι έπεσε από τα σύννεφα όταν κατάλαβε ότι η Τουρκία είναι μεγάλη κατασκευάστρια drones και θα πέσει ξανά από τα σύννεφα όταν θα συνειδητοποιήσει πόσο πολύ έχει επενδύσει σε επεκτατική εξωτερική πολιτική στην Αφρική
Η Ελλάδα ζει στον μικρόκοσμό της άβουλη και αδαής, χωρίς συλλογικό όραμα, κοινωνική συνοχή, μακροπρόθεσμη στρατηγική. Οπότε θα συνεχίσει να πέφτει από τα σύννεφα – και από τις Συννεφούλες.
