Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο, είναι πολλά τα μέτωπα που πρέπει να διαχειριστεί ο Κυριάκος. Για την επιτυχή αντιμετώπισή τους απαιτούνται σχέδιο, σοβαροί μηχανισμοί άμυνας, επικοινωνιακή υπεροπλία, ενότητα και στην κυβέρνηση και στο κόμμα. Αν εξαιρέσεις τη βούληση που έχει να κάνει με τη διάθεσή του, στα άλλα επίπεδα τα ελλείμματα είναι θηριώδη. Ορατά διά γυμνού οφθαλμού.

 Σχέδιο δεν υπάρχει. Η αλλαγή γραμμής τρεις φορές την εβδομάδα παραπέμπει σ’ ένα σύστημα που είναι σε βαθιά κρίση. Η απουσία συντονισμού, εκκωφαντική. Το μέγαρο Μαξίμου, που κάποτε λειτουργούσε ως κέντρο καθοδήγησης, προλάβαινε κρίσεις, έσβηνε φωτιές πριν πάρουν διαστάσεις και οργάνωνε εγκαίρως την αντεπίθεση, σήμερα μοιάζει με θίασο που αυτοσχεδιάζει στη σκηνή, με ερασιτέχνες ηθοποιούς και τον σκηνοθέτη απλώς να παρίσταται και να χαιρετίζει. Γι’ αυτό η παράσταση δεν κόβει πλεον εισιτήρια. Στο παρελθόν είχαμε ουρές, τώρα ούτε με δωρεάν προσκλήσεις δεν γεμίζει η αίθουσα.