Μια θαυμάσια εκδήλωση στον Απόλλωνα για την ιστορία του σιδηροδρόμου στην Ηλεία
Μια εξαιρετική βραδιά που γέννησε ανάμεικτα συναισθήματα στο πολυπληθές κοινό, νοσταλγία, συγκίνηση, αλλά και θλίψη για τα τρένα και τον ιστορικό σιδηρόδρομο που πέρασε και χάθηκε για την Ηλεία, αφήνοντας πίσω αναμνήσεις και ένδοξες στιγμές, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι θεατές στο θέατρο Απόλλων του Πύργου το βράδυ του Σαββάτου.
Τίτλος της εκδήλωσης “τα τρένα που φύγαν” και η οποία βασίστηκε στο θαυμάσιο ντοκιμαντέρ του Ηλείου δημοσιογράφου και παρουσιαστή της εκπομπής ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, Χρήστου Βασιλόπουλου, για τον σιδηρόδρομο στην Ηλεία. Την βραδιά έντυσαν μουσικά η Χαρά Σκουλαρίκου μαζί με τον Γιάννη Κορίζη και στο πιάνο τον ταλαντούχο μουσικό Διονύση Λιβανά.
Χαρακτηριστικά τραγούδια όπως “Το παλιό ρολόι του μικρού σταθμού στάθηκε στην ώρα του αποχωρισμού…” ή “ το τρένο φεύγει στις 8 ταξίδι για την Κατερίνη Νοέμβρης μήνας δεν θα μείνει …” πάντα θα μας γεμίζουν μελαγχολία για τις όμορφες στιγμές που πέρασαν και χάθηκαν μαζί με τα τρένα σε καιρούς αλλοτινούς αλλά όχι πολύ μακρινούς.
Ωστόσο, συγκίνηση προκάλεσε το τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου «Στην κοιλάδα των Τεμπών», που ερμήνευσε ο Γιάννης Κορίζης. Μια διαφορετική οπτική της εκδήλωσης, εκείνη του παλλαϊκού αιτήματος απόδοσης δικαίου στα θύματα του τρένου για το έγκλημα των Τεμπών!
Την όμορφη εκδήλωση συνδιοργάνωσαν Σύνδεσμος Φιλολόγων Πύργου-Ολυμπίας και ο Σύλλογος Φιλοπροόδων Κρεστένων” ενώ για την ιστορία του τρένου στην Ηλεία μίλησαν ο Χρήστος Βασιλόπουλος δημιουργός του ντοκιμαντέρ «τα τρένα που φυγαν», η Γιολάντα Αποστολοπούλου και ο Γιάννης Βίτσας όπου ακούστηκαν πολλές ιστορίες για το οτομοτρις, για τα «μορτάκια» και τις ‘μαριγούλες», για την σύνδεση του τρένου με την σταφίδα και το λιμάνι Κατακόλου, για το τρένο στην επαρχία Ολυμπίας κ.α.
Ιστορίες γεμάτες αναμνήσεις που ωστόσο δυναμώνουν τη φωνή όλων μας για την αναγκαιότητα της επιστροφής του σιδηροδρόμου στην περιοχή μας και στην Πελοπόννησο, για τον αγώνα μην χαθεί το όνειρο του τρένου. Τέτοιες εκδηλώσεις δεν έχουν μοναδικό στόχο να μείνουν στην ανάμνηση και την νοσταλγία αλλά να δημιουργήσουν μια παρακαταθήκη για το μέλλον.
Και για μια ακόμα φορά, ο κόσμος της Ηλείας αγκάλιασε με θέρμη και με την παρουσία του μια τέτοια εκδήλωση, αποδεικνύοντας ότι η αίθουσα του Απόλλωνα είναι μικρή για να χωρέσει μια τέτοια αθρόα συμμετοχή.
