Ο ένας μετά τον άλλο κορυφαίοι παράγοντες του δημοσίου βίου με σημαίνοντα λόγο στα πολιτικά πράγματα, απευθύνουν προειδοποιήσεις προς την πλευρά του Μεγάρου Μαξίμου.

Μετά τον Αντώνη Σαμαρά που διεμήνυσε στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι «είσαι το πρόβλημα, δεν είσαι η λύση», τον Αλέξη Τσίπρα που τον κατηγόρησε ότι έχει απογυμνώσει ακόμη και την Βουλή από τις δημοκρατικές της λειτουργίες, ήταν η σειρά του Κώστα Καραμανλή και του Ευάγγελου Βενιζέλου να στρέψουν τα πυρά τους και να απευθύνουν προειδοποιήσεις.

Μέσα σε 300 λέξεις ο πρώην πρωθυπουργός της ΝΔ συμπύκνωσε το πρόβλημα της χώρας στη διάβρωση των θεσμών, και αν δεν αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών,   βαδίζουμε ολοταχώς σε πολιτική κρίση πρώτου μεγέθους.. Πιο σαφής δεν θα μπορούσε να είναι.

Ο δε Ευάγγελος Βενιζέλος από την πλευρά του μίλησε για πολυεπίπεδο αδιέξοδο, για να αποφανθεί ότι το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι η χώρα έχει καταστεί μη διακυβερνήσιμη.

Ήταν εμφανής η αμηχανία του Μεγάρου Μαξίμου που επιχείρησε να ερμηνεύσει τις δηλώσεις Καραμανλή διαρρέοντας ότι δήθεν αφορούσαν την αντιπολίτευση και τις επιθέσεις της κατά της δικαιοσύνης. Ο πρωθυπουργός επέμεινε κατά την επίσκεψη στο Πρωτοδικείο Περιστεριού λέγοντας ότι «η αμφισβήτηση της εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη μπορεί πολύ εύκολα σε αυτό το τοξικό περιβάλλον να γίνει μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία στο μυαλό των πολιτών».

Μόνο που όταν η κοινωνία βλέπει μια κυβέρνηση, να δηλώνει μεν ότι στηρίζει τη Δικαιοσύνη και την αναβαθμίζει, αλλά ταυτόχρονα εξίσου ρητά δηλώνει ότι δεν έχει καμία ποινική ευθύνη και θα αξιοποιήσει κάθε δυνατότητα που προσφέρει η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία για να εξασφαλίσει ασυλία των υπουργών, τότε ποια εμπιστοσύνη μπορούν να έχουν οι πολίτες ότι θα αναζητηθούν ευθύνες, «όσο ψηλά και εάν βρίσκονται»;