Ο ρυθμός αύξησης των ακαθάριστων επενδύσεων παγίου κεφαλαίου για το 2024 έχει μειωθεί στο 4,5%,χαμηλότερα από το 6,7% που προέβλεπε ο προϋπολογισμός και πολύ κάτω από το 9,1% του Προγράμματος Σταθερότητας. Οι εκτιμήσεις για το 2025 έχουν επίσης αναθεωρηθεί διαδοχικά: από 14,4% στο 8,4% και πλέον στο 5,7%, γεγονός που αναδεικνύει το χρηματοδοτικό κενό, λόγω των υστερήσεων στα έργα που χρηματοδοτούνται από κοινοτικούς πόρους.
Το Ταμείο κατεβάζει ρολά τον Αύγουστο του 2026 και μέχρι τότε ισχύει το: όποιος πρόλαβε τον Κύριο οίδε… στις εντάξεις έργων προς χρηματοδότηση. Αν ενταχθούν -που είναι η πρώτη προτεραιότητα-, θα χρηματοδοτηθούν. Αν δεν ενταχθούν και έχουν ξεκινήσει, για να ολοκληρωθούν θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν από τον εθνικό προϋπολογισμό, όπου δεν περισσεύει ούτε ευρώ.
Φταίνε όλοι… είναι η βολική δικαιολογία που χρησιμοποιείται από τη διοίκηση, για να αθωώσει τον εαυτό της, καθώς είναι αυτή που σχεδιάζει και βάζει τους κανόνες.
