Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις πιο οξείες δημογραφικές κρίσεις στην Ευρώπη. Οι γεννήσεις μειώνονται, ο πληθυσμός γερνά και οι οικογένειες ασφυκτιούν οικονομικά, χωρίς ουσιαστική στήριξη από το κράτος.
Το κόστος ανατροφής ενός παιδιού στη χώρα μας φτάνει στο 39% του κόστους ζωής ενός ενήλικα, καθιστώντας την Ελλάδα μία από τις πιο «ακριβές» χώρες στην Ευρώπη για νέους γονείς.
Την ίδια ώρα η πολιτεία παραμένει εγκλωβισμένη σε εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα, αποδεικνύοντας την αδυναμία της να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που υπονομεύει ευθέως το μέλλον της κοινωνίας και της οικονομίας.
Οι δαπάνες που βαρύνουν τα ελληνικά νοικοκυριά περιλαμβάνουν πληθώρα στοιχείων, πολλά από τα οποία δεν είναι προφανή: η στέγαση, η ένδυση, η διατροφή, η ιατρική φροντίδα.
Οι δημόσιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί δεν επαρκούν για την καθολική ζήτηση, ενώ η σχολική εκπαίδευση δεν επαρκεί χωρίς εξωσχολική υποστήριξη. Ως αποτέλεσμα, τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα αντιμετωπίζουν την ανατροφή παιδιών ως σημαντικό οικονομικό βάρος
