Ο Τραμπ προσπαθεί, ο Πούτιν ανταποκρίνεται με τον τρόπο του – ως άμεσα εμπλεκόμενος που έχει να υπερασπιστεί εθνικά συμφέροντα.
Όμως, παρά τις φιλότιμες – ή υστερόβουλες- προσπάθειες, ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν φαίνεται να τελειώνει. Σύμφωνα μάλιστα με τις απαισιόδοξες εκτιμήσεις, θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη.
Ποιός τον θέλει και ποιός τον συντηρεί, έχει αρχίσει να γίνεται φανερό.
Είναι κάποιες ευρωπαϊκές ηγεσίες, που έχουν πάθει υστερία με τον “ρωσικό κίνδυνο” και οδηγούν τις χώρες τους σε κούρσα εξοπλισμών.
Το έδαφος προλειαίνεται μεθοδικά και η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη προετοιμάζεται για την -υποτίθεται – “αναπόφευκτη” σύγκρουση.
Το συγκρουσιακό κλίμα καλλιεργούν η Γερμανία του Φρίντριχ Μερτς, η Μ. Βρετανία των μακρινών επιγόνων του Τσώρτσιλ, η Γαλλία του Μακρόν, οι… εκ γενετής ρωσοφοβικές χώρες της Βαλτικής, η ΕΕ της φαν ντερ Λάιεν και της Εσθονής Κάγια Κάλλας. Και βέβαια ο Ζελένσκι, που πουλάει γενναιότητα και πατριωτισμό, αναλίσκοντας τα δισεκατομμύρια των Ευρωπαίων.
Ποιός επωφελείται; Μόνο οι ΗΠΑ του μπίζνεσμαν Τραμπ, που “στηρίζει” την Ουκρανία δίνοντας όπλα τα οποία πληρώνουν οι Ευρωπαίοι.
Με αυτά τα δεδομένα, ο πόλεμος δεν πρόκειται να τελειώσει. Και η πολεμική “υστερία” των Ευρωπαίων θα υποτροπιάζει κάθε τόσο με νέα επεισόδια ρωσικών “επιθέσεων” και παραβιάσεων εναέριου χώρου.
