Για εκατομμύρια πολίτες και μικρές επιχειρήσεις, η Δικαιοσύνη δεν είναι πια ούτε καταφύγιο ούτε οχυρό. Έχει μετατραπεί σε έναν δαιδαλώδη, αργό και απρόσιτα ακριβό μηχανισμό. Έναν μηχανισμό όπου η πρόσβαση δεν είναι πλέον καθολικό δικαίωμα, αλλά προνόμιο για όσους διαθέτουν την οικονομική επιφάνεια για να αντέξουν το κόστος και την ψυχική αντοχή για να υπομείνουν τις ατέρμονες καθυστερήσεις. Αυτή η κατάσταση αποτελεί ένα βαθύ δημοκρατικό έλλειμμα, μια σιωπηρή πληγή στο σώμα της ισονομίας, που δημιουργεί μια από τις πιο επικίνδυνες μορφές ανισότητας: την ανισότητα απέναντι στον νόμο.
Ένα δικαστικό σύστημα που είναι αργό, ακριβό και αναποτελεσματικό, είναι εξ ορισμού ένα σύστημα άδικο. Η κατάσταση της Δικαιοσύνης σε μια χώρα δεν είναι ένα τεχνικό ζήτημα για ειδικούς. Είναι ο καθρέφτης της ποιότητας της ίδιας της δημοκρατίας της.
