Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες λέει μια παλιά αγγλική παροιμία. Και αυτό φαίνεται από το πώς μέσα σε ένα μεγάλο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας προστίθενται πολύ συγκεκριμένες ρυθμίσεις για τη διαδικασία ίδρυσης των διαβόητων παραρτημάτων – Νομικών Προσώπων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, δηλαδή των ιδιωτικών «ΑΕΙ» που πλέον είναι νόμιμα παρά τη ρητή απαγόρευση του Συντάγματος.
Οι ρυθμίσεις αυτές κατά βάση διευκολύνουν την αδειοδότησή τους. Πράγμα ίσως λογικό εάν σκεφτούμε ότι έχει ανακοινωθεί ότι λειτουργούν από τον Σεπτέμβρη και θα υποδεχτούν φοιτήτριες και φοιτητές και άρα έπρεπε να διευκολυνθεί η όλη διαδικασία της αδειοδότησης.
Μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με την αδειοδότηση… καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος που το αφήνουμε να λειτουργήσει προσωρινά μέχρις ότου συγκεντρώσει ο ιδιοκτήτης όλα τα δικαιολογητικά.
Εδώ πρόκειται για την ίδρυση Πανεπιστημίων, δηλαδή ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, χώρων αριστείας, χώρων παραγωγής επιστήμης και έρευνας.
Όμως, φαίνεται ότι για την κυβέρνηση κατά βάση αδειοδοτούνται «μαγαζιά», εξ ου και η προσπάθεια διευκόλυνσης.
Ουσιαστικά, η κυβέρνηση την ώρα που τα δημόσια πανεπιστήμια ανεβαίνουν στις διεθνείς κατατάξεις και αυξάνουν το ερευνητικό τους έργο, κυρίως ασχολείται με το να διευκολύνει τα ιδιωτικά σουπερμάρκετ πτυχίων.
Όμως, όλα αυτά απέχουν πολύ από την επένδυση στη γνώση και την αριστεία που υποσχέθηκε η κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο παραπέμπουν σε περιφρόνηση για τους χώρους όπου πραγματικά παράγεται γνώση και έρευνα, και ενδιαφέρον για την εξυπηρέτηση κάθε λογής συμφερόντων που βλέπουν την εκπαίδευση ως πεδίο κερδοσκοπίας και μόνο.
