Κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού, μέσα σε αποπνικτικές θερμοκρασίες και δυσώδεις συνθήκες, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα παλεύουν καθημερινά για να κρατούν την πόλη καθαρή όχι για τη δική τους “άνεση”, αλλά για τη δική μας αξιοπρέπεια.
Ιδρώνουν, σηκώνουν, σκύβουν, εισπνέουν, αντέχουν. Και το κάνουν σιωπηλά.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε εμείς, είναι να δείχνουμε σεβασμό: όχι πετώντας σκουπίδια όπου να ’ναι, όχι αφήνοντας σακούλες σε ώρες που δεν πρέπει, όχι αγνοώντας την ανθρώπινη υπόστασή τους.
Δεν είναι δούλοι μας.
Δεν είναι αόρατοι.
Δεν είναι υποχρεωμένοι να μαζεύουν τα σκουπίδια – μπάζα που άφησες έξω από τον κάδο γιατί έτσι σε βόλευε.
Είναι οι αφανείς ήρωες μιας πόλης που θέλει να λέγεται πολιτισμένη!!!
Από την ανάρτηση του Χρήστου Γαρύφαλλου
